Ποιες εντυπώσεις σάς άφησαν οι παραστάσεις στην Επίδαυρο;
Είναι πολύ ωραία στην Επίδαυρο, αλλά είναι και εξοντωτικά. Αυτόν τον χώρο τον βιώνει κανείς προσωπικά, οπότε μόνο έτσι μπορώ να μιλήσω για τις παραστάσεις εκεί. Η ενέργεια του χώρου είναι αδιανόητη και είναι λίγο σαν τιμή και δοκιμασία παράλληλα να βρίσκεσαι εκεί. Ηταν πολύ συγκινητικά και πολύ ιδιαίτερη εμπειρία. Νομίζω ότι δεν συγκρίνεται με τίποτα. Δουλέψαμε εκ νέου τις παραστάσεις στην Επίδαυρο, γιατί είχαμε 50 κορίτσια στον Χορό, ενώ στην περιοδεία είναι 16. Ηταν έντονο αυτό που ζήσαμε. Στα καμαρίνια ήταν πολύ συγκινητικό, γιατί ήρθαν οι δικοί μας άνθρωποι. Είμαστε και ένας πολύ δεμένος θίασος και ήταν ωραία. Μετά πήγαμε στον κλασικό και τιμημένο «Λεωνίδα», όπου έγινε το παραδοσιακό φαγοπότι.
Γράφτηκε ότι εσείς και η Λουκία Μιχαλοπούλου δείξατε στόφα πρωταγωνιστριών αρχαίου δράματος. Πώς φτάνει στα αφτιά σας αυτό;
Είναι πολύ συγκινητικό να διαβάζεις κάτι τέτοιο. Εγώ τα αγαπώ πολύ αυτά τα έργα και αυτούς τους χώρους και είναι σίγουρα ένας από τους λόγους που έγινα ηθοποιός. Κάθε φορά που καλούμαι να παίξω σε αυτά τα έργα, νιώθω τυχερή. Νιώθω ότι μου γίνεται ένα πολύ μεγάλο δώρο, οπότε χαίρομαι πολύ όταν ακούω τέτοια λόγια για κάτι που το αγαπώ τόσο πολύ.
Πού εντοπίζετε κοινά στοιχεία της συγκεκριμένης τραγωδίας με όσα συμβαίνουν στις μέρες μας;
Είναι ένα πολύ ενδιαφέρον έργο για πολλούς λόγους. Είναι μέρος μιας τετραλογίας και θα ήθελα πολύ να είχαμε όλα τα μέρη της. Είναι ένας μύθος με μεγάλο ενδιαφέρον και ιδίως επειδή δεν είναι ιδιαίτερα γνωστός. Θα εστίαζα σε δύο θέματα του έργου. Το ένα είναι εκείνο του πρόσφυγα που αναγκάζεται να αφήσει την πατρίδα του και να ξεριζωθεί για να βρει μια καλύτερη μοίρα και το άλλο είναι ότι τα διωκόμενα πρόσωπα είναι γυναίκες που φεύγουν για να αποφύγουν έναν παράνομο γάμο. Εναν βιασμό, κατά κάποιο τρόπο. Είναι δύο θέματα βαθιά υπαρξιακά και μας απασχολούν έντονα σήμερα. Είναι πολύ ενδιαφέρον ότι γράφτηκε σε μια εποχή που στο Δωδεκάθεο ο βιασμός ήταν κάτι το συνηθισμένο και έρχεται ο Αισχύλος και γράφει αυτό το έργο καταδικάζοντάς τον.
Ποιες σκέψεις σάς προκαλούν αυτά τα φαινόμενα στις μέρες μας;
Ζούμε πολύ περίεργες εποχές. Υπάρχει πολλή βία, καθώς και συσσωρευμένος θυμός στην κοινωνία. Το Προσφυγικό γίνεται, επίσης, ένα θέμα όλο και πιο δύσκολο και πιο πολύπλοκο και είναι τραγικό. Οσον αφορά τις γυναίκες, θεωρώ ότι υπάρχει ακόμα πολύς δρόμος μέχρι να επιτευχθεί αυτό που ονομάζουμε ισότητα, αλλά τουλάχιστον βρισκόμαστε σε ένα σημείο όπου οι άνθρωποι μπορούν να μιλήσουν και υπάρχει χώρος στην κοινωνία να τους ακούσει. Παίζει ρόλο, βέβαια, και η στάση της Πολιτείας, τα μέτρα που θεσπίζει, ώστε να μην υπάρχουν θύματα και να προλαμβάνει τις καταστάσεις πριν αυτές εκδηλωθούν όπως έχουμε δει τον τελευταίο καιρό.
Ο ζωγράφος Απόστολος Χαντζαράς (Apos) μιλά στον «Ε.Τ.»: Η ζωγραφική είναι αέναος αγώνας δρόμου
Φαίνεται ότι έχει δημιουργηθεί χώρος, όμως, στην κοινωνία και για τις αντίθετες φωνές, όπως στα social media για παράδειγμα.
Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι μεν πολύ ευεργετικά, αλλά είναι και μια μεγάλη παγίδα. Ο καθένας μπορεί ανώνυμα να εκφράζει το μίσος και την οργή του και είναι μια αποτύπωση της κοινωνίας. Τρομάζω μερικές φορές με αυτά που διαβάζω. Θέλω να πιστεύω ότι όσο υπάρχουν άνθρωποι που μιλούν και όσο υπάρχουν άνθρωποι που τους ακούν και τους στηρίζουν και όσο υπάρχουν και μέτρα από την Πολιτεία, θα κινούμαστε προς τη σωστή κατεύθυνση. Αλλά σίγουρα υπάρχει πολύς δρόμος μπροστά. Οχι μόνο ως προς τις γυναικοκτονίες και τη βία που υφίστανται οι γυναίκες αλλά και στον μισθολογικό τομέα, στον τρόπο που αντιμετωπίζονται οι γυναίκες ως επαγγελματίες, στη μητρότητα και το πώς την αντιμετωπίζει η κοινωνία, στην ενδοοικογενειακή βία και πολλά άλλα.
Παραμένουν οι μισθολογικές ανισότητες στο επάγγελμά σας εδώ στη χώρα μας;
Παντού συμβαίνει αυτό. Συμβαίνει στο Χόλιγουντ, δεν θα συμβαίνει στην Ελλάδα; Οι κοινωνίες φτιάχτηκαν από άνδρες, είναι πολύ δύσκολο να εφαρμόζονται νόμοι ευνοϊκοί προς τις γυναίκες. Εχουμε πολύ δρόμο ακόμα.
Ξέρατε πάντα ότι θα γίνετε ηθοποιός;
Εχω μια σχετική ζωγραφιά από τότε που ήμουν παιδί στο σχολείο, οπότε μάλλον το ήξερα νωρίς. Αλλαξα πολλά στην πορεία κι ενώ έχω μια πολύ υπαρξιακή σχέση με αυτήν τη δουλειά και δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου να κάνει κάτι άλλο, ταυτόχρονα ξέρω ότι θα μπορούσα να κάνω πολλά άλλα πράγματα με ευχαρίστηση, αλλά και με σχετική επιτυχία θεωρώ. Αυτό με βοηθάει, γιατί μου δίνει μια σχετική γείωση.
Αν υποθέσουμε ότι τα παιδιά σας είναι έτοιμα να δώσουν εξετάσεις σε Δραματική Σχολή, τι θα τους λέγατε;
Αυτό που λέω σε οποιονδήποτε θέλει να ασχοληθεί με την υποκριτική: «Κάν’ το αν δεν μπορείς να φανταστείς τον εαυτό σου να μην το κάνεις». Ο καθένας μπορεί να δοκιμάσει, αρκεί να το θέλει πάρα πολύ, γιατί χρειάζεται να έχει μεγάλες αντοχές, δεν είναι απλό. Θέλει γερό στομάχι…
Πού θα σας δούμε τη νέα σεζόν;
Θα είμαι στο Θέατρο Πορεία, σε έναν μονόλογο που λέγεται «Prima Facie» της Σούζι Μίλερ. Το κείμενο αφορά τα θέματα που συζητάμε και πιο συγκεκριμένα στη γυναικεία κακοποίηση. Θέτει πολλά καίρια και αιχμηρά ερωτήματα σε αυτό το θέμα και θα το σκηνοθετήσει ο Γιώργος Οικονόμου. Αργότερα, τον Δεκέμβριο θα περάσουμε ένα μεγάλο διάστημα με τον «Σιρανό» στη Θεσσαλονίκη.
Στην τηλεόραση βλέπουμε καλύτερες δουλειές τα τελευταία χρόνια. Εχουν βελτιωθεί και οι συνθήκες εργασίας;
Αυτό έχει να κάνει με το πλαίσιο μέσα στο οποίο δουλεύεις και τους συνεργάτες σου. Φέτος ήταν πολύ ωραία για εμένα. Εχουμε τελειώσει τα επεισόδια μιας μίνι σειράς που λέγεται «Μαύροι πίνακες» και θα προβληθεί σύντομα στο STAR. Είναι αστυνομική σειρά και έχει οκτώ επεισόδια. Υπήρχε χρόνος στα γυρίσματα και έχει ωραίο σενάριο. Η σκηνοθεσία είναι της Κατερίνας Φιλιώτου, που την εκτιμώ πολύ. Πιστεύω ότι είναι μια πολύ καλή σειρά.
Ποια γεύση σάς έχει αφήσει η βραβευμένη μικρού μήκους ταινία «AirHostess-737», όπου πρωταγωνιστήσατε;
Ηταν από τα πιο ωραία πράγματα που έχω κάνει σε αυτήν τη δουλειά. Περάσαμε πολύ ωραία δουλεύοντάς την και ο σκηνοθέτης Θανάσης Νεοφώτιστος με τον σεναριογράφο Γρηγόρη Σκαράκη έγιναν φίλοι μου εκλεκτοί. Η ταινία έκανε ένα «μεγάλο ταξίδι της Βανίνας», όπως λένε την ηρωίδα που ενσαρκώνω, και ήταν πολύ συγκινητικό που συναντήθηκε με τόσους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.
Διάβασα μία φράση σας για τον συγκεκριμένο μονόλογο ότι σας έδωσε απάντηση σχετικά με το αν αξίζει, τελικά, να κάνετε αυτό που κάνετε στη ζωή σας.
Νιώθω ότι στην εποχή μας υπάρχει ματαιότητα και τα πράγματα γίνονται για να ανεβαίνουν stories στο Instagram. Πολύ γρήγορα. Και ό,τι μένει βρίσκεται στις καρδιές κάποιων ανθρώπων, αλλά μάλλον φευγαλέα. Ενιωσα ότι αυτό το κείμενο μιλάει στο σήμερα και όσα γίνονται και όταν πέφτει στα χέρια σου κάτι τέτοιο νιώθεις ένα χρέος να το κάνεις. Κάτι λέει αυτό το κείμενο και πρέπει εγώ να το υπερασπισθώ, κυρίως ως προς τη γυναίκα. Γι’ αυτό και χαίρομαι πολύ όταν μου δίνεται η ευκαιρία να κάνω τέτοια πράγματα.
info
«Ικέτιδες» του Αισχύλου
Μετάφραση: Ιωάννης Γρυπάρης
Επεξεργασία κειμένου – Δραματουργία – Σκηνοθεσία: Μαριάννα Κάλμπαρη
Στους ρόλους πρωταγωνιστούν (αλφαβητικά):
Λυδία Κονιόρδου (Πελασγός)
Λουκία Μιχαλοπούλου (Αμυμώνη)
Λένα Παπαληγούρα (Υπερμνήστρα)
Ακης Σακελλαρίου (Δαναός)
Γιάννης Τσορτέκης (Αιγύπτιος Κήρυκας)
Κορυφαία χορεύτρια Χριστίνα Σουγιουλτζή (Ιώ)
Σολίστ στην παράσταση του Ηρωδείου: Μαρίνα Σάττι
Οι «Ικέτιδες» συνεχίζουν την περιοδεία τους. Οι σταθμοί είναι οι εξής:
8 & 9 Σεπτεμβρίου:
Δημοτικό Θέατρο «Δ. Κιντής» – Ηλιούπολη
10 Σεπτεμβρίου:
Κατράκειο Θέατρο – Νίκαια
12 Σεπτεμβρίου:
Ωδείο Ηρώδου Αττικού
13 Σεπτεμβρίου:
Θέατρο Βράχων «Μελίνα Μερκούρη» – Βύρωνας
14 Σεπτεμβρίου:
Νταμάρι Βριλησσίων («Αλίκη Βουγιουκλάκη»)
18 Σεπτεμβρίου:
Θέατρο Ρεματιάς – Χαλάνδρι
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Ειδήσεις σήμερα
Oasis: Μετά το σκάνδαλο με τα εισιτήρια ο Γκάλαχερ διοργανώνει… κλήρωση
Καιρός: Αναβαθμίζεται το έκτακτο δελτίο – Η κακοκαιρία «ΑΤΕΝΑ» φέρνει επικίνδυνες βροχές, καταιγίδες
Σχολεία: Παράνομο και στα διαλείμματα το κινητό – Μια ημέρα αποβολή για εμφανή χρήση και κατοχή
Βασιλιάς Κάρολος: Εμφύλιος στο Παλάτι- Έχασε την υπομονή του με τον αδερφό του, πρίγκιπα Άντριου