Πάνω από όλους...
Ζεστός Μάης του ´64. Ο καιρός εξαίσιος. Με δύο συμμαθήτριές μου κάναμε σκασιαρχείο: Βόλτα στον Βασιλικό Κήπο, όπως τον λέγαμε τότε. Βγαίνοντας από την πύλη της Αμαλίας, είδαμε τον Μίκη. Ευθυτενής, ωραίος, με τα μαύρα μαλλιά στο μέτωπο, φορώντας ολόλευκο πουκάμισο, μιλούσε με δύο κυρίους, στο πλακόστρωτο του Αγνώστου Στρατιώτη. Στα μάτια μου; Τεράστιος..