Μόνο θυμηδία προκάλεσε στους Αμερικανούς η δήλωση του ειδικού εκπροσώπου του Λευκού Οίκου, Τζον Κέρι, στο BBC, ότι ο Τζο Μπάιντεν σχεδιάζει να κηρύξει τη χώρα σε κατάσταση έκτακτης κλιματικής ανάγκης, χρησιμοποιώντας «όλα τα απαραίτητα εργαλεία».
Τρίχες! Συγγνώμη για την έκφραση, αλλά ακόμη και τα Αμερικανάκια των nursery schools έχουν πάρει χαμπάρι ότι δεν γίνεται πια τίποτα. Η «μητέρα όλων των πυρκαγιών», η αποκαλούμενη «Οak fire» έχει ήδη κάψει πάνω από 65.000 στρέμματα του εμβληματικού εθνικού πάρκου Γιοσέμιτι, στην Καλιφόρνια, μέσα σε πέντε μέρες (η σύγκριση με τη Δαδιά μάς ξύνει πληγές) αναγκάζοντας τον κυβερνήτη Γκάβιν Νιούσομ να κηρύξει την Πολιτεία σε συναγερμό. Και λοιπόν; Η φύση γελάει πηγαία με τις διακηρύξεις των γραφειοκρατών, ακόμη και όσων εμφορούνται από καλές προθέσεις. Περισσότερο ταιριάζει στην περίσταση η κινδυνολογική -πλην ωμά ρεαλιστική- διαπίστωση του πρώην αντιπροέδρου Αλ Γκορ, ότι αυτή τη στιγμή «διακυβεύεται η ύπαρξη του πολιτισμού μας».
Κανείς δεν ξέρει πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα αν ο Μπους δεν του έκλεβε τη νίκη το 2000, με εκείνο το δικαστικό πραξικόπημα στη Φλόριδα. Μάλλον όχι πολύ, ας μην αυταπατώμαστε. Μιλώντας με αποκαλυπτικούς όρους στο ABC («πρέπει να επιταχύνουμε τις προσπάθειές μας, χρειάζεται μια παγκόσμια επιφοίτηση»), ο πρώην αντιπρόεδρος του Κλίντον ήταν σαν να ομολογεί ότι το παιχνίδι έχει χαθεί.
Θα είναι πολύ επικίνδυνο να εμπεδωθεί στον κόσμο μια τέτοια εντύπωση, ότι δηλαδή τα πάντα είναι μάταια και οι κλασικές ακτιβιστικές πιέσεις στους ισχυρούς στερούνται νοήματος. Αυτό θα γεννήσει -γεννάει ήδη- μια γενιά «εκδικητών» του πλανήτη, που θα μετέρχονται ακραίες μηδενιστικές μεθόδους για τιμωρήσουν τους υπεύθυνους για την καταστροφή του, εφόσον δεν μπορούν να τον σώσουν.
H «Guardian» μας παραπέμπει στο βιβλίο του Αντρέας Μαλμ, «Πώς να ανατινάξετε έναν αγωγό», που καλεί σε πολιτική ανυπακοή, προβλέπει πολλαπλασιασμό των ριζοσπαστικών οικολογικών ομάδων και επιθέσεις κατά ρυπογόνων στόχων, όπως οι ενεργειακές υποδομές και τα SUV.
