Το χθεσινό διπλό ναυάγιο σε δύο μακρινά μεταξύ τους σημεία, εκτός από μεγάλη τραγωδία που είναι, δίνει και την απάντηση στο ερώτημα ποιος δολοφονεί ανθρώπους στο Αιγαίο και μάλιστα εν ψυχρώ. Ούτε push backs υπήρξαν ούτε τίποτα εκτός από τους στυγερούς διακινητές, οι οποίοι δρουν σε πλήρη συντονισμό με την τουρκική κυβέρνηση. Την ώρα που η προπαγάνδα του Τ. Ερντογάν προσπαθούσε να πείσει ότι «η Ελλάδα σκοτώνει μετανάστες», ήρθε το διπλό θλιβερό ναυάγιο να δείξει ευθέως τους «δολοφόνους του Αιγαίου». Η Τουρκία έστελνε ανθρώπους στο θάνατο (φαίνεται πως κατάφερε να το «πετύχει» για πάνω από 30) και η Ελλάδα διέσωσε πάνω από 100 δυστυχείς που είδαν τον υγρό χάρο με τα μάτια τους.
Η διπλή τραγωδία έγινε παραμονή της συνάντησης κορυφής στην Πράγα, επιβαρύνοντας τον ήδη καταδικασμένο από τη διεθνή κοινότητα για την καταπάτηση του Διεθνούς Δικαίου και του Δικαίου της Θάλασσας, Τ. Ερντογάν. Το ποιος και πώς δολοφονεί ανθρώπους στο Αιγαίο και τους θάβει σε υγρούς τάφους είναι πλέον ξεκάθαρο και στα μάτια του πιο δύσπιστου ή αφελούς, που κατάπινε αμάσητη την τουρκική προπαγάνδα. Η Τουρκία είναι υπεύθυνη για τα εγκλήματα που γίνονται στο Αιγαίο. Οπως είναι υπεύθυνη και για το δράμα που ζουν άλλοι μετανάστες στον Εβρο. Δυστυχώς και οι μεν και οι δε «εργαλεία» στα χέρια ενός αδίστακτου καθεστώτος που παλεύει με νύχια και με δόντια να παραμείνει στην εξουσία. Η αλήθεια όσες περιπέτειες και αμφισβητήσεις κι αν πέρασε -και πέρασε πολλές και με εγχώρια συνδρομή- «λάμπει» μέσα στην τραγικότητά της.
Καλό θα ήταν, για πολλούς λόγους και ειδικά τώρα που και η διεθνής κοινότητα ξέρει και καταλαβαίνει τι γίνεται με την εργαλειοποίηση του μεταναστευτικού, να σταματήσουν να παίζουν τον αμανέ της Αγκυρας εγχώριοι «επαγγελματίες ανθρωπιστές», «διασώστες», ΜΚΟτζήδες. Και κυρίως πολιτικά κόμματα. Οι ευρωβουλευτές των οποίων έχουν γίνει οι πιο πρόθυμοι δυσφημιστές της χώρας. Γιατί, μεταξύ άλλων, δεν καταλαβαίνουν ότι στην προσπάθεια τους να πλήξουν την κυβέρνηση, τελικά δυσφημούν τη χώρα.
ΑΙΧΜΗ
ΑΛΛΑΓΗ ΠΛΕΥΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ Ν. ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗ
Η χθεσινή αιχμηρή κατά του Κ. Μητσοτάκη κατάθεση του Ν. Ανδρουλάκη στην Εξεταστική Επιτροπή PEGA του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τις υποκλοπές φαίνεται ότι θα κλείσει το κεφάλαιο της μονοθεματικής αντιπολίτευσης που έκανε επί 2 μήνες και θα σηματοδοτήσει την αλλαγή πλεύσης. Στη Χ. Τρικούπη είδαν τις δημοσκοπήσεις, μέτρησαν τα δεδομένα κι έκαναν ταμείο για το πώς πήγε τελικά η ιστορία με τις υποκλοπές. Το συμπέρασμα είναι ότι το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝ.ΑΛ. όχι μόνο δεν κέρδισε -παρότι αρχικά υπήρξε συμπάθεια για το θύμα της υποκλοπής-, αλλά άρχισε να χάνει, μαζί με τον Ν. Ανδρουλάκη. Η σημαντικότερη απώλεια -ακόμα και από τη δημοσκοπική- ήταν, όπως εκτιμήθηκε, η απώλεια της πολιτικής αυτονομίας του, λόγω της ταύτισής του με τον ΣΥΡΙΖΑ. «Παρασυρθήκαμε ακόμα και στη φρασεολογία του ΣΥΡΙΖΑ», φέρεται να είπε ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ σε κάποια από τις πολλές ενδοσκοπικές συζητήσεις που έγιναν στη Χ. Τρικούπη. Σαν αποτέλεσμα της ταύτισης με τον ΣΥΡΙΖΑ και τον άτυπο διαγωνισμό ποιος θα είναι πιο σκληρός και δηκτικός απέναντι στον Κ. Μητσοτάκη, ήρθε η «εκμετάλλευση» από την πλευρά της Κουμουνδούρου. Ξαφνικά σαν να απέκτησε ξανά νόημα το αποστεωμένο αφήγημα της «προοδευτικής διακυβέρνησης» του Α. Τσίπρα. Και το ενδεχόμενο της συνεργασίας των δύο κομμάτων φάνηκε να μπαίνει ξανά στο τραπέζι. Θύμα αυτής της ταύτισης ήταν και η «πολιτική αυτονομία» που ήταν η σημαία της εκλογής του Ν. Ανδρουλάκη στην ηγεσία του κόμματός του. Παράπλευρες απώλειες αυτού του διμήνου ήταν το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝ.ΑΛ. να απουσιάσει ουσιαστικά π.χ. από τον δημόσιο διάλογο που προκάλεσε ο επιθετικός παροξυσμός του Τ. Ερντογάν. Το πάντα «πατριωτικό ΠΑΣΟΚ» αντέδρασε στην επί μέρες αφωνία του κόμματος που έχει ως ιστορικό συστατικό στοιχείο του τον πατριωτισμό. Κι εδώ η ταύτιση με την επίσης αφωνία του ΣΥΡΙΖΑ κρίθηκε ότι δημιούργησε πρόβλημα και στην εικόνα και στην εκλογική βάση του κόμματος. Ολα αυτά αποτιμήθηκαν και, όπως φαίνεται, ο Ν. Ανδρουλάκης «γυρίζει το χαρτί». Επιστρέφει στα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας (ακρίβεια, ενεργειακό, πληθωρισμός), χωρίς βεβαίως να εγκαταλείψει τις υποκλοπές, αλλά δίνοντας σαφή προτεραιότητα σε μια «προγραμματική αντιπολίτευση», ενισχύοντας ταυτοχρόνως και το πατριωτικό του προφίλ. Στο πλαίσιο αυτό αναμένεται να παρθούν νέες αποστάσεις από τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και να επιστρέψει η κριτική του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝ.ΑΛ. σε πλευρές της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, όπως η υποστήριξη της ανομίας που εκδηλώθηκε με αφορμή την εξουδετέρωση τριών εγκληματικών συμμοριών που είχαν καταλάβει τη Φοιτητική Εστία στην Πολυτεχνειούπολη.
Διχογνωμία για τους ανεμβολίαστους υγειονομικούς -1
Προ αποφάσεων βρίσκεται η κυβέρνηση ως προς την αντιμετώπιση των ανεμβολίαστων υγειονομικών, οι οποίοι πλέον είναι μόνο 2.140. Απ’ αυτούς γιατροί είναι μόνο 170 και 830 είναι από το νοσηλευτικό προσωπικό. Οι υπόλοιποι 1.140 είναι διοικητικό προσωπικό. Οι προτάσεις που βρίσκονται στο τραπέζι είναι τρεις: 1. Η κυβέρνηση να επιμείνει στη συνέπειά της και να μην υποκύψει στις πιέσεις για την επιστροφή τους. 2. Να διαχωριστούν οι διοικητικοί υπάλληλοι από τους υγειονομικούς και να επιστρέψουν, μιας και δεν έρχονται σε επαφή με ασθενείς. 3. Να αφεθεί να αποφασίσει η Δικαιοσύνη στην οποία έχουν προσφύγει οι υγειονομικοί που αρνήθηκαν μέχρι τέλους να εμβολιαστούν. Αν δικαιωθούν να επιστρέψουν, αν όχι να παραμείνουν σε αναστολή…
Διχογνωμία για τους ανεμβολίαστους υγειονομικούς -2
…Ο υπ. Υγείας Θ. Πλεύρης, σύμφωνα με πληροφορίες, υποστηρίζει την άποψη ότι η κυβέρνηση πρέπει να παραμείνει συνεπής στις αποφάσεις της και να μην υποκύψει στις πιέσεις, καθώς η κυβέρνηση κινδυνεύει να χάσει την κοινωνία κάνοντας τα στραβά μάτια για τους πολύ λίγους, οι οποίοι αρνούνται ακόμα και σήμερα να εμβολιαστούν. Αλλωστε οι εναπομείναντες δεν είναι τόσοι πολλοί, ώστε να βοηθήσουν καθοριστικά το ΕΣΥ. Με τις απόψεις του Θ. Πλεύρη συμφωνεί και η Μ. Γκάγκα, αλλά και άλλα κυβερνητικά στελέχη. Από την άλλη πλευρά υπάρχουν κυβερνητικά στελέχη τα οποία εισηγούνται την επιστροφή όλων των ανεμβολίαστων και για να καλυφθούν ανάγκες του ΕΣΥ, αλλά και λόγω εκλογών. Η άποψή τους ενισχύεται από τη νομική εκτίμηση του Γ. Γεραπετρίτη, ότι θα δικαιωθούν στα δικαστήρια, οπότε γιατί να μην εμφανιστεί ως κυβερνητική πρωτοβουλία και μάλιστα εν όψει εκλογών. Ανάμεσα σε αυτές τις δύο απόψεις κινείται μια άλλη ομάδα κυβερνητικών στελεχών, που εισηγούνται είτε το διαχωρισμό διοικητικών και αμιγώς υγειονομικών ή την αναμονή της δικαστικής απόφασης. Ως συνήθως, την τελική απόφαση θα την πάρει ο Κ. Μητσοτάκης…