Ελεύθερος Τύπος
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Αναψυκτικά δια πάσαν νόσον…

Κωνσταντίνος Μπορδόκας

Η αγαπημένη συνήθεια των δροσιστικών αναψυκτικών εμφανίζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα στα μέσα του 19ου αιώνα ως αυτοσχέδιοι φρουτοχυμοί που διακινούνται από πλανόδιους μικροπωλητές.

Οι πρώτες μικρές μονάδες παραγωγής με χειροκίνητες μηχανές, καθώς και το πλεόνασμα της αγροτικής παραγωγής οδηγούν στη δημιουργία δεκάδων τοπικών βιοτεχνιών αναψυκτικών στην χώρα στις αρχές του 2ου αιώνα.

Εμπορικός πόλεμος αναψυκτικών στις αρχές του προηγούμενου αιώνα. Σε δημοσίευσή τους τα «Ύδατα Σαρίζης Άνδρου», αναφέρει ότι κάποιοι αναφέρουν ότι όταν αυτό μεταφέρετε σε νταμιτζάνες χάνει τα ιαματικά συστατικά του… «Το τοιούτον είναι εντελώς ανυπόστατον, καθ’ όσον δι επανειλειμμένων αναλύσεων επιστοποιήθη ότι ως εκ των στερεών συστατικών είναι εντελώς αμετάβλητο…».

Ο διαρκώς αυξανόμενος ανταγωνισμός οδηγεί πολλούς εμπόρους να διαφημίζουν τα αναψυκτικά τους ως έχοντα φαρμακευτικές, θεραπευτικές και, γενικώς, μαγικές ιδιότητες… Η λεμονίτα εμφανίζεται να κρατά το σώμα «αλκαλικό, πράγμα που εμποδίζει την ανάπτυξη ασθενειών, καταπολεμά την παχυσαρκία, βοηθεί την χώνευση, περιορίζει την δίψα, δίδει ζωτικότητα, δροσίζει, ευχαριστεί». Ο μηλοχυμός δεν είναι απλά ένα αναψυκτικό αφού «… περιέχει άφθονο οπωροσάκχαρο που απορροφάται απ’ ευθείας από το αίμα χωρίς να χρειάζεται να χωνευθεί. Μέταλλα και ένζυμα που μετατρέπουν το οπωροσάκχαρο γρήγορα σε ενέργεια και ζωτικότητα. Μηλικό κάλι που αποτοξινώνει τον οργανισμό. Απαραίτητες βιταμίνες».

Διαφήμιση της λεμονάδας «Χρυσό λεμόνι ΦΙΞ τη δεκαετία του 50.

Ακόμα «δραστικότερα» είναι τα ανθρακούχα νερά που παρουσιάζονται ως πολυ- φάρμακα «δια πάσαν νόσον». Το αεριούχο νερό «Απολλινάρις» εμφανίζεται να «…διευκολύνει θαυμασίως την πέψιν, εν συγκερασμώ δε μετά των οινοπνευματωδών εξουδετερώνει την επίδρασή των». Το γαλλικό νερό Vichy- Celestins που πουλιέται σε μπουκάλια μισού κιλού και τετάρτου, «βοηθά» σε αρθρίτιδα, διαβήτη, αρθριτισμό, ενώ κάποιο άλλο την δεκαετία του 30 θεραπεύει- κατά τους διαφημιστές του- τα πάντα : «…λίαν εύγευστον και αναψυκτικόν δύναται να χρησιμεύσει ως ύδωρ τραπέζης αντί των συνήθως παρ’ ημίν εκ της αλλοδαπής προς τον σκοπόν τούτον χρησιμευόντων ιαματικών υδάτων. Ως ιαματικών δε ύδωρ δύναται να συστηθεί επί ψαμμιάσεων, λιθιάσεων και χολολίθων, ρευματισμών, αρθρίτιδος, διαβήτου, υπεραιμικών διογκώσεων του ήπατος και του σπληνός, χρονίων κατάρρων του στομάχου και των εντέρων, δυσπεψίας χρονίας, δυσκοιλιότητος, αιμορροιδικών διαταράξεων ως και χρονίων κατάρρων της κύστεως και της μήτρας». Την «επιστημονική εγκυρότητα» των παραπάνω καταχωρήσεων προσυπογράφουν επιστήμονας, αγνώστου ειδικότητας, με αποτέλεσμα πολλές φορές η διακίνηση κάποιων εξ αυτών των ανθρακούχων νερών να γίνεται μέσω φαρμακείων…

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, ανά πάσα στιγμή στο EleftherosTypos.gr