Οι κυβερνήσεις κρίνονται από τις πράξεις τους, οι αντιπολιτεύσεις από τον τρόπο που ελέγχουν και κρίνουν το κυβερνητικό έργο. Δυστυχώς, στην Ελλάδα, η αντιπολίτευση, μείζων και ελάσσων, πάσχει από ένδεια προτάσεων και επιχειρημάτων. Ετσι, καταλήγει να διαστρεβλώνει την πραγματικότητα, να παραποιεί γεγονότα και να κυνηγάει χίμαιρες. Οπως πράττει στην περίπτωση των μη κρατικών πανεπιστημίων.
Η είδηση ότι το πανεπιστήμιο Sorbonne Paris Nord, που αποτελεί ένα από τα δεκατρία αυτόνομα Ιδρύματα τα οποία διαδέχθηκαν το ιστορικό Πανεπιστήμιο της Σορβόννης, είναι το πρώτο που καταθέτει επίσημα αίτημα για άδεια λειτουργίας στην Ελλάδα, αξιοποιώντας τον σχετικό νόμο, αποδεικνύει την ορθότητα της κυβερνητικής επιλογής. Και το γεγονός ότι το ΠΑΣΟΚ προσπάθησε -ανεπιτυχώς- να μειώσει το κύρος του πανεπιστημίου φανερώνει το μέγεθος της απελπισίας στην οποία έχει περιέλθει. Ειδικά, μάλιστα, όταν είναι γνωστό πως πολλοί βουλευτές του κόμματος ήθελαν να υπερψηφίσουν τον σχετικό νόμο, αναγνωρίζοντας τις δυνατότητες που προσφέρει στις ελληνικές οικογένειες, αλλά και τις ευκαιρίες που θα έχουν τα δημόσια πανεπιστήμια από τη συνεργασία τους με μεγάλα Ιδρύματα του εξωτερικού.
Οι ιδεοληψίες κράτησαν για δεκαετίες τη δημόσια εκπαίδευση καθηλωμένη σε αγκυλώσεις και φοβικές συμπεριφορές, με πρωτεργάτες εκείνους που αδιαφορούσαν για τη ζημιά που επέφεραν οι καταλήψεις και οι πράξεις βίας εντός πανεπιστημιακών χώρων. Αντ’ αυτού, η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη έφερε έναν νόμο που ανοίγει τους εκπαιδευτικούς ορίζοντες με αυστηρά ποιοτικά και ακαδημαϊκά κριτήρια και ταυτόχρονα στηρίζει την εξωστρέφεια των δημόσιων πανεπιστημίων.
