Δύο Ελβετοί τουρκικής καταγωγής, που κατοικούν στην Βασιλεία, κατέφυγαν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) αφού αρνήθηκαν να στέλνουν τις κόρες τους στα μικτά υποχρεωτικά μαθήματα κολύμβησης του σχολείου τους.
Οι εκπαιδευτικές αρχές στην χώρα αναφέρουν ότι εξαιρέσεις είναι δυνατόν να γίνουν για τις μαθήτριες που βρίσκονται στην εφηβεία, πράγμα που δεν συνέβαινε με τις κόρες των δύο ανδρών.
Το 2010 μετά από μία μακροχρόνια διαμάχη των συγκεκριμένων γονέων με το σχολείο τους επιβλήθηκε πρόστιμο 1.300 ευρώ για «ενέργειες που παραβίασαν τα γονικά καθήκοντά τους». Οι γονείς υποστήριξαν ότι η παραπάνω πράξη παραβίασε το άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα η οποία καλύπτει το δικαίωμα στην ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας.
Στην απόφασή του το ΕΔΑΔ αναφέρει ότι «η άρνηση να εξαιρεθούν οι δύο μαθήτριες (από τα μικτά μαθήματα κολύμβησης) είναι μία παρέμβαση στο δικαίωμα των προσφευγόντων στην ελευθερία της θρησκείας», αλλά τονίζει ότι «ο σχετικός νόμος έχει σχεδιαστεί για να προστατεύσει τους ξένους μαθητές από οποιαδήποτε μορφή κοινωνικού αποκλεισμού».
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αποφάσισε ότι η Ελβετία είναι ελεύθερη να οικοδομήσει το εκπαιδευτικό της σύστημα «ανάλογα με τις ανάγκες και τις παραδόσεις της» και τόνισε ότι τα σχολεία παίζουν ένα σημαντικό ρόλο στην κοινωνική ενσωμάτωση ενώ παράλληλα, αναφέρει πως «εξαιρέσεις από κάποια μαθήματα γίνονται μόνο σε πολύ ειδικές περιστάσεις».
«Συνεπώς, το δικαίωμα των παιδιών σε μια ολοκληρωμένη εκπαίδευση διευκολύνει την επιτυχημένη κοινωνική τους ένταξη σύμφωνα με τα τοπικά ήθη και έθιμα και υπερισχύει της επιθυμίας των γονιών να εξαιρεθούν τα παιδιά τους από τα μικτά μαθήματα κολύμβησης», καταλήγει η απόφαση του ΕΔΑΔ.
