Ελεύθερος Τύπος
ΥΓΕΙΑ

Μήπως «κλειδώνουν» τα δάκτυλά σας; 

Newsroom eleftherostypos.gr

Επαγγελματίες που χρησιμοποιούν πολύ τα χέρια τους ταλαιπωρούνται συχνά από ένα σύνδρομο γνωστό και ως «εκτινασσόμενου δακτύλου», μιας πάθησης που προκαλεί δυσκολία κάμψης και έκτασης των δακτύλων, συνήθως του δείκτη, του μέσου και του παράμεσου.

Παρότι υπάρχουν αποδείξεις ότι όσοι υποφέρουν από ορισμένες ασθένειες, όπως ρευματοειδή και ουρική αρθρίτιδα, διαβήτη και νεφρική ανεπάρκεια έχουν περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν την πάθηση, το είδος της επαγγελματικής ενασχόλησης είναι πιθανότερο να προκαλέσει φθορά στους τένοντες του καρπού.

Τα επαγγέλματα που «κλειδώνουν» τα δάκτυλα

Τα επαγγέλματα που απαιτούν δύναμη και επανάληψη ή δύναμη και παύση, δόνηση ή έντονα επαναλαμβανόμενη εργασία ευθύνονται για τις περισσότερες περιπτώσεις εκτινασσόμενου δακτύλου.

Έτσι, επιρρεπείς είναι οι άνθρωποι που ασχολούνται με κατασκευές και χειρωνακτικές εργασίες, επαγγέλματα που συχνά περιλαμβάνουν επαναλαμβανόμενη άρση βάρους, χρήση κομπρεσέρ και ώθηση ή έλξη, οι δουλειές που οι εργαζόμενοι συναρμολογούν ή κατασκευάζουν αντικείμενα, έχοντας μια συγκεκριμένη στάση και κάνοντας επαναλαμβανόμενες κινήσεις για παρατεταμένες χρονικές περιόδους. Εξίσου επικίνδυνες είναι και οι εργασίες γραφείου που απαιτούν πολύωρη πληκτρολόγηση και χειρισμό του ποντικιού του υπολογιστή

Ένα περίεργο «κλικ» όταν προσπαθούμε να τεντώσουμε το δάκτυλο

Η αιτία εμφάνισης της στενωτικής τενοντοθηκίτιδας δακτύλων όπως ονομάζεται επιστημονικά ο εκτινασσόμενος δάκτυλος, είναι η ύπαρξη φλεγμονής και οιδήματος στο προστατευτικό κάλυμμα του τένοντα του καρπού. Μερικές φορές ο ασθενής δεν μπορεί να επαναφέρει εύκολα το δάκτυλο σε προηγούμενη θέση, οπότε ακούει έναν ήχο κλικ (ή ποπ) κατά την προσπάθειά του να το λυγίσει ή να το τεντώσει, ενώ σε ήπιες περιπτώσεις έχει μόνο μια αίσθηση τριξίματος ή δυσκαμψία του δακτύλου αυτού.

Γυναίκες και διαβητικοί αναφέρουν συχνότερα κλείδωμα δακτύλων

Στατιστικά, η πάθηση παρουσιάζεται περίπου σε 28 ανά 100.000 άτομα ετησίως. Ο κίνδυνος εμφάνισής της κατά τη διάρκεια της ζωής ανέρχεται στο 2,6% στον γενικό πληθυσμό, αλλά αυξάνεται στο 10% και παραπάνω στους διαβητικούς. Η πάθηση πλήττει κυρίως ενηλίκους με μέση ηλικία τα 58 έτη, με τις γυναίκες να είναι πιο επιρρεπείς, καθώς διαγιγνώσκεται σε αυτές δύο έως έξι φορές συχνότερα από ό,τι στους άνδρες.

Πόνος και λειτουργικοί περιορισμοί

Εκτός από τον πόνο, οι ασθενείς με εκτινασσόμενο δάκτυλο παρουσιάζουν και λειτουργικούς περιορισμούς. Δεδομένου ότι η φυσιολογική λειτουργία των δακτύλων είναι ένας σημαντικός παράγοντας για να συμμετέχει ένα άτομο στις καθημερινές δραστηριότητες και στις επαγγελματικές του υποχρεώσεις χωρίς τη βοήθεια κάποιου άλλου, μια μείωση στη δύναμη, την αίσθηση, το εύρος κίνησης και στην επιδεξιότητα μπορεί να οδηγήσει σε δυσλειτουργία και να περιορίσει τη συμμετοχή του σε αυτές.

Μελέτη Ισραηλινών ερευνητών (Hadassah and Hebrew University) που αξιολόγησαν τις επιπτώσεις του εκτινασσόμενου δακτύλου διαπίστωσε ότι οι πάσχοντες έχουν μειωμένη δύναμη και επιδεξιότητα, περιορισμένη συμμετοχή σε δραστηριότητες και χειρότερη αντιληπτή ποιότητα ζωής, η οποία εξαρτάται από τη σοβαρότητα της πάθησης.

Υποψία βακτηριακής λοίμωξης

Η διάγνωση του εκτινασσόμενου δακτύλου βασίζεται στα συμπτώματα και στην κλινική εξέταση. Όταν όμως υπάρχει υποψία βακτηριακής λοίμωξης ο γιατρός θα ζητήσει και αιματολογικές εξετάσεις.

Ενέσεις, νάρθηκας ή εγχείρηση;

Οι θεραπευτικές επιλογές για την ανακούφιση των συμπτωμάτων είναι τόσο μη χειρουργικές όσο και χειρουργικές.

Σε πρόσφατα δημοσιευμένες οδηγίες, οι ειδικοί συμφώνησαν ότι για τη διαχείριση της πάθησης μπορεί να γίνει χρήση νάρθηκα, ενέσεις κορτικοστεροειδών και εγχείρηση. Για να αποφασιστεί ποια θεραπεία θα επιλεχθεί πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η σοβαρότητα και η διάρκεια της πάθησης, καθώς και η πιθανή προηγούμενη θεραπεία.

«Ξεκλείδωμα» των δακτύλων με ελάχιστα επεμβατική μέθοδο

Η επέμβαση πραγματοποιείται είτε με την κλασική μέθοδο είτε με διαδερμική διάνοιξη. Το ανοιχτό χειρουργείο απαιτεί μεγάλη τομή, που χρειάζονται πολλές εβδομάδες για να την αποθεραπεία της, ενώ για την υποχώρηση του πρηξίματος και της δυσκαμψίας έως και 6 μήνες. Αντίθετα, με τη διαδερμική διάνοιξη ο ασθενής αναρρώνει μέσα σε ελάχιστες ημέρες.

Η σημαντική αυτή διαφορά μεταξύ των δύο χειρουργικών μεθόδων είναι ότι η διαδερμική επέμβαση πραγματοποιείται με ένα ειδικό εργαλείο που μπορεί να θεραπεύσει τον εκτινασσόμενο δάκτυλο με ελάχιστα επεμβατικό τρόπο.

Με τη χρήση υπερηχητικής διάγνωσης, προσδιορίζει το τμήμα του καλύμματος (τενόντιου ελύτρου) που έχει υποστεί στένωση και το κόβει, χωρίς να προκαλείται η παραμικρή βλάβη σε κάποιο άλλο υγιές σημείο.

Μικρές τομές, καθόλου ράμματα, ταχύτατη ανάρρωση

Η επέμβαση γίνεται μέσω δύο τομών 2 mm, οι οποίες δεν απαιτούν καν ράμματα, η ανάρρωση του ασθενή είναι ταχύτατη και η ανάκτηση της ικανότητας κίνησης για την εκτέλεση των καθημερινών δραστηριοτήτων εξαιρετικά σύντομη. Δεν απαιτούνται καν φυσικοθεραπείες μετεγχειρητικά.

Παρά την αποτελεσματική και οικονομική αυτή χειρουργική προσέγγιση, το πρώτο μέλημα των ανθρώπων πρέπει να είναι η πρόληψη, δηλαδή, η λήψη προφυλακτικών μέτρων, η αλλαγή του τρόπου εκτέλεσης της δραστηριότητας που μπορεί να οδηγήσει σε εκτινασσόμενο δάκτυλο και, όπου είναι εφικτό, η αποφυγή της.

 

Προτεινόμενα για εσάς

Τέλος στον πόνο λόγω ρήξης τενόντων του ώμου

Leonidas Kallidonis