Τα μέλη του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) συμφώνησαν το κείμενο μιας νομικά δεσμευτικής συνθήκης που έχει σχεδιαστεί για την καλύτερη αντιμετώπιση μελλοντικών πανδημιών.
Η συμφωνία για τις πανδημίες αποσκοπεί στην αποφυγή της αποδιοργάνωσης και του ανταγωνισμού για πόρους που παρατηρήθηκαν κατά τη διάρκεια της επιδημίας του Covid-19, όπως μεταδίδει το BBC.
Τα βασικά στοιχεία περιλαμβάνουν την ταχεία ανταλλαγή δεδομένων για νέες ασθένειες, για να διασφαλιστεί ότι οι επιστήμονες και οι φαρμακευτικές εταιρείες μπορούν να εργαστούν πιο γρήγορα για την ανάπτυξη θεραπειών και εμβολίων.
Για πρώτη φορά, ο ίδιος ο ΠΟΥ θα έχει επίσης μια επισκόπηση των παγκόσμιων αλυσίδων εφοδιασμού για μάσκες, ιατρικές ρόμπες και άλλο εξοπλισμό ατομικής προστασίας (ΜΑΠ).
Ο γενικός διευθυντής του ΠΟΥ, Δρ Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους, περιέγραψε τη συμφωνία ως «σημαντικό ορόσημο στο κοινό ταξίδι μας προς έναν ασφαλέστερο κόσμο».
«Ιστορική συμφωνία»
Η νομικά δεσμευτική συμφωνία, που επιτεύχθηκε νωρίς το πρωί της Τετάρτης 16 Απριλίου, ήρθε μετά από τρία χρόνια συνομιλιών μεταξύ των κρατών μελών.
Διαβάστε Επίσης
Είναι μόλις η δεύτερη φορά στην 75χρονη ιστορία του ΠΟΥ που έχει επιτευχθεί μια διεθνής συμφωνία αυτού του τύπου – η πρώτη ήταν μια συμφωνία για τον έλεγχο του καπνού το 2003. Ωστόσο, η συμφωνία μένει να εγκριθεί επίσημα από τα μέλη όταν συναντηθούν για την Παγκόσμια Συνέλευση Υγείας τον επόμενο μήνα.
Οι διαπραγματευτές των ΗΠΑ δεν συμμετείχαν στις τελικές συζητήσεις αφότου ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε την απόφασή του να αποχωρήσει από τον παγκόσμιο οργανισμό υγείας και οι ΗΠΑ δεν θα δεσμεύονται από τη συμφωνία όταν αποχωρήσουν το 2026.
Σύμφωνα με τους συμφωνηθέντες όρους, οι χώρες θα πρέπει να διασφαλίσουν ότι τα φάρμακα που σχετίζονται με την πανδημία είναι διαθέσιμα σε όλο τον κόσμο σε μια μελλοντική επιδημία.
Οι συμμετέχοντες κατασκευαστές θα πρέπει να διαθέσουν το 10% της παραγωγής τους σε εμβόλια, θεραπευτικά και διαγνωστικά στον ΠΟΥ. Άλλο 10% θα παρέχεται στη συνέχεια σε «προσιτές τιμές».
Οι χώρες ενέκριναν επίσης τη μεταφορά τεχνολογιών υγείας σε φτωχότερες χώρες, εφόσον υπάρχει «αμοιβαία συμφωνία».
