Δέσποινα Κονταράκη

Δεν πρόλαβε να στεγνώσει το μελάνι για το κιτ επιβίωσης που συνιστά η Ε.Ε. στους Ευρωπαίους πολίτες, και ήρθε το σενάριο για το πώς θα μπορούσε να ξεκινήσει ένας πόλεμος Ρωσίας-ΝΑΤΟ.

Το εύκολο είναι να συμφωνήσεις στην αύξηση, το δύσκολο είναι να την εφαρμόσεις. Ακόμα πιο δύσκολο είναι να προβλέψεις και να δράσεις έγκαιρα για τις δυσμενείς επιπτώσεις που μπορεί να έχει ένα πραγματικά θετικό βήμα για τη δημόσια υγεία.

Είμαστε στο 1982, χρονιά που εγκαινιάζεται ο σταθμός «Ειρήνη» για να εξυπηρετεί το νέο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας στην Καλογρέζα.

Βιάστηκαν πολλοί να συμπεράνουν πως ο τραμπισμός ηττήθηκε στις αμερικανικές εκλογές.

Πολλοί αναρωτιούνται ποια είναι η επόμενη μέρα στις ΗΠΑ μετά τις ενδιάμεσες εκλογές.

Θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον να μαθαίναμε τι λένε οι Γάλλοι για τον Αλέξη Τσίπρα. Εννοούμε την ομάδα που ανέλαβε το rebranding, φιλοδοξώντας να δημιουργήσει μια νέα πολιτική εικόνα για τον τέως πρωθυπουργό.

Τα κυκλώματα που έρχονται στο φως τις τελευταίες ημέρες έχουν πολλές διαστάσεις, από καθαρά οικονομικές έως του κοινού Ποινικού Δικαίου.

Η σιδηροδρομική τραγωδία στην Ισπανία, δυστυχώς, φέρνει στο μυαλό την εθνική τραγωδία των Τεμπών. Δύο τρένα βρέθηκαν στην ίδια γραμμή, συγκρούστηκαν και έως τώρα -σύμφωνα με τις ισπανικές αρχές- υπάρχουν τουλάχιστον 68 νεκροί. Το πιο σοκαριστικό είναι πως πριν από εννέα μήνες η Ισπανία είχε βιώσει μία άλλη σιδηροδρομική τραγωδία με 46 θύματα.

Απανωτές εκλογικές αναμετρήσεις διεξήχθησαν τις τελευταίες εβδομάδες στη γειτονιά μας ή λίγο μακρύτερα. Εξίσου σημαντικές εκλογές, όπως οι ενδιάμεσες στις ΗΠΑ, αλλά και εντός Ε.Ε πλησιάζουν.

 Πώς η τεχνολογία μετατρέπεται σε αφορμή για δημιουργικό διάλογο, κάνοντας το παρελθόν κατανοητό και συναρπαστικό για τη νέα γενιά.

Λένε πως οι επέτειοι ενδείκνυνται για αναστοχασμούς και συγκρίσεις.

Με ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο το ΒΒC αναρωτιέται τι συμβαίνει στην αμερικανική πολιτική σκηνή.

Τα επεισόδια στη Γαλλία συγκρίνονται από κάποιους με τον Μάη του ’68. Κατανοητός ο συνειρμός αλλά οι διαφορές είναι περισσότερες από τις ομοιότητες επειδή, 58 χρόνια μετά, ο κόσμος έχει αλλάξει ριζικά και αμετάκλητα. Τότε οι φοιτητές επιδίωκαν τη σύγκρουση με το συντηρητικό κατεστημένο, τώρα οι αιτίες είναι οικονομικές.

Οποιος πει ότι έχει τη λύση που θα καλμάρει τις διαδηλώσεις που συγκλονίζουν πολλές ευρωπαϊκές πόλεις, θα πει ψέματα.

Δεν έχουν περάσει παρά μερικές εβδομάδες από τότε που η Δανή πρωθυπουργός απέρριψε εξοργισμένη ένα ακόμα μήνυμα για να φτιάξει τη μύτη της.

Για πολλά χρόνια μιλούσαμε για το χάσμα πολιτικής και οικονομικής φιλοσοφίας που χώριζε τον ευρωπαϊκό Βορρά από τον ευρωπαϊκό Νότο.

Για πολλά χρόνια στην Ελλάδα κυριαρχούσε η αντίληψη ότι για να είναι ή για να περνιέται κάποιος για προοδευτικός και ανήκων στην ευρύτερη Αριστερά έπρεπε να είναι κατά των επενδύσεων. Των ιδιωτικών, φυσικά, και κατά προτίμηση των ξένων.

«Καλέ, πώς κοκορεύεται έτσι; Δεν κέρδισε δα και το Νόμπελ», είναι το συνηθισμένο πείραγμα που κάνουμε σε ανθρώπους που υπερβάλλουν για τη δουλειά τους, χωρίς να κάνουν και σπουδαία πράγματα.

Πρόσφατα γράφαμε για τα αποτελέσματα της έρευνας PISA για τα Ελληνόπουλα, αλλά πρέπει να επανέλθουμε.

Πενήντα δύο χρόνια δεν είναι λίγα ούτε για ένα κόμμα ούτε για μία χώρα. Ειδικά για την Ελλάδα, η οποία σε αυτά τα 52 χρόνια άλλαξε ριζικά.

Ισως το ερώτημα του ενός εκατομμυρίου δολαρίων (αλλά σε ευρώ) να είναι πόση Ευρώπη θέλουμε και από ποια απόσταση. Ως Ευρωπαίοι πολίτες εννοώ. Και εξηγούμαι: πριν από μερικά χρόνια οι Βρετανοί αποφάσισαν πως θέλουν να φύγουν από την Ε.Ε. και τώρα αρχίζουν να γλυκοκοιτάνε την επιστροφή τους. Την ίδια στιγμή, Σκωτσέζοι και Ουαλοί θέλουν να […]