Είναι πραγματικά αδιανόητο για συνδικαλιστές και, μάλιστα, εκπαιδευτικούς, που θα έπρεπε να προάγουν τη γνώση στα σχολεία, να επαγγέλλονται την πρόοδο στην παιδεία και να μάχονται για τη διαρκή επιμόρφωσή τους, αντιθέτως να πολεμούν κάθε αλλαγή και να προσφεύγουν στη Δικαιοσύνη με αίτημα να μην εφαρμοστεί ο νόμος.
Οι συνδικαλιστές της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας προκήρυξαν απεργία γιατί δεν θέλουν να καθιερωθεί ο θεσμός του ενδοσχολικού συντονιστή και του παιδαγωγικού συμβούλου-μέντορα στα σχολεία, ενώ συνολικά οι συνδικαλιστές εκπαιδευτικοί έχουν αντιδράσει οκτώ φορές σε διάφορες μεταρρυθμιστικές προσπάθειες, αλλά τα δικαστήρια έχουν κρίνει παράνομες τις διεκδικήσεις τους.
Από την αξιολόγηση των σχολικών δομών και των εκπαιδευτικών μέχρι την ελληνική Πίζα και τώρα τους μέντορες, δείχνουν με τον πιο αντιδραστικό τρόπο ότι στην πραγματικότητα δεν θέλουν να αλλάξει απολύτως τίποτα. Κάθε απαραίτητη αλλαγή, που επιβάλλεται από τις σύγχρονες ανάγκες, τους βρίσκει αντίθετους, πολύ απλά γιατί ουσιαστικά δεν επιθυμούν να θιγούν τα υποτιθέμενα κεκτημένα τους, που όμως παραπέμπουν σε άλλες εποχές.
Μια μικρή μειοψηφία συνδικαλιστών, που με τη στάση της συκοφαντεί την πλειονότητα των εκπαιδευτικών, εμφανίζεται να μη θέλει τη βελτίωση του επιπέδου σπουδών και του αποτελέσματος, αλλά ούτε και την εφαρμογή νόμων που είναι μια βασική συνταγματική υποχρέωση κάθε πολίτη και δη του εκπαιδευτικού.
Η υπουργός Παιδείας, Νίκη Κεραμέως, κατέθεσε αγωγή κατά της ΔΟΕ ζητώντας να κηρυχθεί παράνομη η απεργία-αποχή και δηλώνει ότι θα πάει την υπόθεση μέχρι τέλους, γιατί πιστεύει ότι οι νόμοι του κράτους θα πρέπει να εφαρμόζονται και ότι δεν μπορεί μια μικρή ομάδα συνδικαλιστών να κρατά δέσμιο το σχολείο και όμηρους τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς με πρακτικές του παρελθόντος. Είναι καιρός να γίνει αντιληπτό από όλους ότι η οπισθοδρόμηση δεν έχει θέση στο σημερινό σχολείο και ότι μόνο η πρόοδος είναι αυτή που αρμόζει στην Παιδεία.
