Είναι συμβολικό ότι, την ημέρα που η ελληνική οικονομία επέστρεψε στην επενδυτική βαθμίδα, αφήνοντας στο περιθώριο τις ταραγμένες περιόδους των Μνημονίων και των περικοπών, ο ΣΥΡΙΖΑ μπαίνει σε τροχιά διάσπασης. Είχε εκμεταλλευθεί την αγανάκτηση, το θυμό και την οργή των πολιτών μετά και την κατάρρευση της οικονομίας το 2010 και κερδοσκόπησε πολιτικά τάζοντας το σκίσιμο των Μνημονίων και την κατάργηση της λιτότητας με ένα νόμο και ένα άρθρο.
Με αυτόν τον τρόπο ο Αλ. Τσίπρας αναρριχήθηκε στην εξουσία, όπου συγκυβέρνησε με τους ΑΝ.ΕΛ. και ύστερα από την καταστροφική διαπραγμάτευση του πρώτου εξαμήνου του 2015 υπέγραψε επώδυνο Μνημόνιο με φόρους, νέες μειώσεις στις αποδοχές και εκχώρηση της δημόσιας περιουσίας για 99 χρόνια στο Υπερταμείο.
Από τότε ξεκίνησε η κάθοδός του, με ενδιάμεσο σταθμό το 2019, όταν οι πολίτες έστειλαν το μήνυμα στον Αλ. Τσίπρα ότι του δίνουν τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης με σκοπό να ασκήσει σοβαρή και υπεύθυνη κριτική στα πεπραγμένα της κυβέρνησης. Αντιθέτως, όμως, υιοθέτησε μια τοξικού τύπου αντιπολίτευση με αποτέλεσμα να βυθιστεί στο 17% τον περασμένο Ιούνιο και ο κ. Τσίπρας να αποχωρήσει από την προεδρία. Ωστόσο, με την ηγεσία Κασσελάκη, ο οποίος κέρδισε τις εσωκομματικές εκλογές χωρίς κανείς να γνωρίζει τις παλαιότερες απόψεις του για απολύσεις στο Δημόσιο και μειώσεις μισθών, είναι φανερό ότι ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται πλέον σε κατάσταση πλήρους διάλυσης.
Η ελληνική οικονομία πηγαίνει σήμερα πολύ καλά, αναπτύσσεται και οι πολίτες δεν θέλουν πια ένα κόμμα διαμαρτυρίας και οργής αλλά πολιτικές προτάσεις. Εκεί ακριβώς δηλαδή που υπερτερεί η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη και υστερεί απελπιστικά το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ.
