Η παραίτηση του Αλ. Τσίπρα από την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να αιφνιδίασε τους «συντρόφους» του, αλλά ήταν αναπόφευκτη ύστερα από τη διπλή εκλογική του συντριβή και την πέμπτη κατά σειρά ήττα του από τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Ο λαός έστειλε στο σπίτι του τον κ. Τσίπρα καταλογίζοντάς του βαρύτατες ευθύνες για την τοξική αντιπολίτευση που άσκησε περίοδο 2019 – 2023. Οι πολίτες είχαν δώσει μια δεύτερη ευκαιρία στον Τσίπρα και ως πρωθυπουργό και ως αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Τον Σεπτέμβριο του 2015 τον επανεξέλεξαν, όμως η πρόωρη προσφυγή τότε στις κάλπες ήταν ένα τέχνασμα του ιδίου, καθώς δεν είχαν ακόμα εφαρμοστεί τα επώδυνα μέτρα του Μνημονίου που υπέγραψε ύστερα από την τυχοδιωκτική διαπραγμάτευση του α’ εξαμήνου. Αλλά και ως αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης οι πολίτες του έδωσαν ευκαιρία τον Ιούλιο 2019 με ένα ποσοστό 31,5% να κάνει την αυτοκριτική του, να αναγνωρίσει τα λάθη του και να προχωρήσει στις αλλαγές ώστε το κόμμα του να διεκδικήσει ξανά την εξουσία.
Ο κ. Τσίπρας επέλεξε να παραμείνει στο δρόμο της τοξικότητας, των ψεύτικων υποσχέσεων, των προσωπικών επιθέσεων κατά του πρωθυπουργού και της οικογένειάς του που έπαιρναν μορφή ύβρεων μέσω των κομματικών του τρολς στο Διαδίκτυο. Για αυτό και ο ΣΥΡΙΖΑ και ο μέχρι χθες πρόεδρός του τιμωρήθηκαν αυστηρά από τον ελληνικό λαό. Η αποχώρησή του από την κεντρική πολιτική σκηνή σηματοδοτεί το τέλος εποχής για την τοξικότητα και τη δημαγωγία, τουλάχιστον σε αυτή τη φάση, από αυτό το κόμμα.
Το τι θα γίνει στον ΣΥΡΙΖΑ κανείς δεν γνωρίζει. Ομως η άνοδος Τσίπρα που προκλήθηκε από κύμα αγανάκτησης ακολουθήθηκε από τη βίαιη πτώση του υπό το βάρος του λαϊκισμού και του διχαστικού κλίματος που εκπροσωπούσε. Ας το έχουν καλά υπ’ όψιν οι επίδοξοι διάδοχοί του.
