Μια 44χρονη μητέρα από τη Βρετανία λίγο έλειψε να χάσει τη ζωή της από λύσσα, μετά από δάγκωμα αδέσποτης γάτας σε εστιατόριο 5 αστέρων στην Τουρκία.
Η Chloe Kelly, κομμώτρια και μητέρα δύο παιδιών, βρισκόταν για διακοπές στο πολυτελές La Blanche Resort στο Μπόντρουμ όταν μια πορτοκαλί αδέσποτη γάτα της επιτέθηκε ξαφνικά και τη δάγκωσε στη φτέρνα.
«Πονούσα φρικτά – και κανείς δεν βοήθησε»
Η επίθεση σημειώθηκε το τελευταίο βράδυ των διακοπών της, ενώ έτρωγε με την κόρη της σε εστιατόριο του ξενοδοχείου. Όπως περιγράφει:
«Τράβηξα την καρέκλα μου και ξαφνικά ένιωσα κάτι να με δαγκώνει δυνατά. Ήταν μια γάτα κάτω από το τραπέζι που μου κάρφωσε τα δόντια στη φτέρνα. Πονούσα φρικτά, υπήρχε αίμα παντού – και κανείς από το προσωπικό δεν με πλησίασε».
Παρά τον πόνο, επιβιβάστηκε στην πτήση της για τη Βρετανία χωρίς να ζητήσει άμεση ιατρική βοήθεια.
Διαβάστε Επίσης
Τα σκυλιά της «μύρισαν» τον θάνατο
Αυτό που ακολούθησε θυμίζει ταινία: μόλις επέστρεψε σπίτι, τα δύο σκυλιά της, ο Zeus και ο Bronson, άρχισαν μανιωδώς να μυρίζουν τη φτέρνα της και να δείχνουν έντονη ανησυχία.
«Δεν με άφηναν ήσυχη, κάτι τους έλεγε η όσφρησή τους. Τότε ήταν που σκέφτηκα να καλέσω το 111 (βρετανική γραμμή πρώτων βοηθειών). Αν δεν ήταν αυτά, πιθανόν να είχα πεθάνει στον ύπνο μου».
Οι γιατροί της συνέστησαν να μεταβεί άμεσα στο νοσοκομείο. Εκεί, αφού της αφαίρεσαν νεκρωμένο δέρμα από την πληγή, οι εξετάσεις επιβεβαίωσαν ότι είχε μολυνθεί με λύσσα – μια ασθένεια που είναι σχεδόν πάντα θανατηφόρα αν δεν αντιμετωπιστεί άμεσα.
Η σωτηρία ήρθε… οριακά
Η Chloe έλαβε το αντιλυσσικό εμβόλιο και θεραπεία, όμως είχαν ήδη περάσει 26 ώρες από το δάγκωμα – το όριο είναι 24.
«Διάβασα ότι μόνο 9 άνθρωποι παγκοσμίως έχουν επιζήσει αν περάσει το 24ωρο. Ήμουν απόλυτα τυχερή. Το μόνο που με έσωσε ήταν ότι το δάγκωμα ήταν στο πόδι, μακριά από τον εγκέφαλο», τόνισε.
Η Chloe υπέστη νευρολογικές βλάβες, έχασε τη δουλειά της ως υποστηρικτικό προσωπικό σε δομή ανηλίκων και αναγκάστηκε να παραδώσει τον έναν σκύλο της λόγω υπερκινητικότητας.
«Έχασα το σπίτι μου, τη δουλειά μου, τον έλεγχο της καθημερινότητάς μου… αλλά είμαι ακόμα ζωντανή. Δεν ήμουν ποτέ φαν των γατών – και τώρα σίγουρα δεν είμαι».
