Το υπόγειο εργαστήριο των Labubu: Πώς οι “Lafufu” παράγονται παράνομα για να καλύψουν τη ζήτηση

Τα Labubu, μια  άσχημη μεν αλλά… χαριτωμένη φιγούρα-ξωτικό με αυτιά κουνελιού, έχουν γίνει παγκόσμιο φαινόμενο, με προέλευση από την κινεζική εταιρεία παιχνιδιών Pop Mart. Ενώ η επίσημη έκδοση πωλείται στην Κίνα για 99-399 γιουάν (10-41 λίρες) και στο Ηνωμένο Βασίλειο για περίπου 17,50 λίρες, οι τιμές μεταπώλησης φτάνουν πολύ ψηλότερα.

Η ζήτηση για τα αυθεντικά προϊόντα έχει γίνει τόσο υψηλή, που στην Αγγλία η Pop Mart τα απέσυρε από τα καταστήματα λόγω συμπλοκών μεταξύ πελατών.

Η κινεζική κυβέρνηση θεωρεί τα Labubu σημαία του σύγχρονου “Made in China”. Το επίσημο όργανο του Κομμουνιστικού Κόμματος, People’s Daily, χαρακτήρισε την επιτυχία τους “σύμπραξη βιομηχανικής παραγωγής και δημιουργικής καινοτομίας”. Αυτός είναι και ο λόγος που οι Αρχές επιδίδονται σε επιθετική καταστολή της παράνομης παραγωγής.

Συγκεκριμένα τον Απρίλιο, οι τελωνειακές αρχές στη Νίνγκμπο κατάσχεσαν 200.000 απομιμήσεις  ενώ τον Ιούνιο εντοπίστηκαν ακόμα 2.000 πλαστά προϊόντα.

Η υπεράσπιση των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας (IP) για τα Labubu δεν είναι πλέον μόνο εμπορικό ζήτημα, αλλά εθνικό.

Το υπόγειο δίκτυο παραγωγής: οι “γιαγιάδες των Lafufu”
Μόλις 40 χλμ. έξω από το κέντρο του Σενζέν, η 59χρονη Λι Γιανγκ κάθεται κάθε μέρα σε ένα χαμηλό πλαστικό σκαμνάκι στο διαμέρισμά της, κόβοντας κεφάλια τεράτων από σιλικόνη. Αυτή και άλλες νοικοκυρές, κυρίως γιαγιάδες που προσέχουν εγγόνια, εργάζονται κόβοντας με το χέρι τα καλούπια ώστε να γίνουν βελούδινα μπρελόκ – τα λεγόμενα Lafufu.

Η κάθε γυναίκα κόβει 800-1.000 κεφάλια την ημέρα.

Αμείβεται με 0,04 γιουάν ανά κομμάτι (δηλαδή περίπου 5 λεπτά του ευρώ την ημέρα).

Δεν γνωρίζουν τι ακριβώς φτιάχνουν – όταν η εγγονή της Λι φώναξε “Labubu!” αναγνωρίζοντας το παιχνίδι, ήταν η μόνη που ήξερε τι είναι.

Το εργοστάσιο που φέρεται να προμηθεύει τα καλούπια αρνείται οποιαδήποτε συμμετοχή, παρά τις στοίβες από… “ύποπτα” κεφάλια στο κλιμακοστάσιο.

Παρά τις επίσημες επιθεωρήσεις στην αγορά Huaqiangbei του Σενζέν, δεν είναι δύσκολο να βρεις έναν διακινητή.

Ένας μικροπωλητής τηλεφωνεί και λίγα λεπτά αργότερα εμφανίζεται ένας λεπτός άντρας με τατουάζ, κουβαλώντας μια τσάντα γεμάτη χνουδωτά μπρελόκ.

Οδηγεί τους δημοσιογράφους του Guardian σε κατάστημα που φαινομενικά πουλάει σεσουάρ και γυαλιά. Πίσω από τον πάγκο, μια σακούλα με Lafufu πωλείται για 168 γιουάν (περίπου 17,40 λίρες) το καθένα.

Όπως λέει η αναλύτρια καταναλωτικών τάσεων Yaling Jiang: «Η υπεράσπιση της πνευματικής ιδιοκτησίας των Labubu αφορά πλέον την εικόνα της Κίνας στο εξωτερικό. Είναι θέμα ήπιας ισχύος, όχι απλώς οικονομικής προστασίας.»

Όμως, όσο οι γιαγιάδες συνεχίζουν να κόβουν κεφάλια, και οι συλλέκτες τρέχουν να προλάβουν ένα ακόμα “χαριτωμένα άσχημο” μπρελόκ, το υπόγειο εργοστάσιο των Lafufu δεν δείχνει σημάδια επιβράδυνσης.