Ο Τραμπ αναπτύσσει νέους δεσμούς με την Κεντρική Ασία

Η Σύνοδος Κορυφής C5+1, που φέρνει κοντά το Καζακστάν, το Κιργιστάν, το Τατζικιστάν, το Τουρκμενιστάν και το Ουζμπεκιστάν, έρχεται καθώς ο ανανεωμένος υπολογισμός της εξωτερικής πολιτικής της Ουάσιγκτον επικεντρώνεται στην ασφάλεια της αλυσίδας εφοδιασμού, τα κρίσιμα ορυκτά και τους νέους διαδρόμους μεταφορών, που έχουν σχεδιαστεί για να παρακάμπτουν τόσο τη Ρωσία όσο και την Κίνα.

Για τις ΗΠΑ, η συνάντηση αντιπροσωπεύει μια ευκαιρία να επαναβεβαιώσουν την επιρροή τους σε μια περιοχή που επισκιαζόταν για πολύ καιρό από τη Μόσχα και το Πεκίνο. Για τις κυβερνήσεις της Κεντρικής Ασίας, είναι μια ευκαιρία να εξασφαλίσουν πολιτική αναγνώριση, επενδύσεις και σχετική επιρροή στις ευαίσθητες πράξεις ισορροπίας μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων. Ορισμένα από τα κράτη της Κεντρικής Ασίας ζητούν περισσότερη εμπλοκή από τις ΗΠΑ, ιδίως επενδύσεις και βαθύτερη διπλωματική παρουσία. Αν η προεδρική Σύνοδος Κορυφής προωθήσει και τα δύο αυτά ζητήματα, θα είναι μια στρατηγικά σημαντική στιγμή για την Ουάσιγκτον και την Κεντρική Ασία.

Η επιστροφή του Τραμπ στη διπλωματία C5+1 για δεύτερη θητεία -ένα πλαίσιο που ξεκίνησε για πρώτη φορά υπό τη διακυβέρνηση του Μπαράκ Ομπάμα- σηματοδοτεί την επιθυμία να μετατραπεί αυτό το μοτίβο σε κάτι πιο διαρκές. Σύμφωνα με ανώτερους Αμερικανούς αξιωματούχους, ο Λευκός Οίκος ελπίζει ότι θα διαφοροποιήσει την πρόσβαση στην ενέργεια και τα ορυκτά, θα μειώσει τους κινδύνους εμποδίων κατά μήκος των ευρασιατικών διαδρομών διαμετακόμισης και θα επεκτείνει την εμπορική παρουσία των ΗΠΑ στην περιοχή.

Η Σύνοδος Κορυφής εκτυλίσσεται με φόντο την εμβάθυνση του συντονισμού Ρωσίας και Κίνας στην Ευρασία. Από την εισβολή της Μόσχας στην Ουκρανία, οι οικονομικοί και υλικοτεχνικοί δεσμοί της Ρωσίας με τους νότιους γείτονές της έχουν μόνο αυξηθεί, καθώς οι διεθνείς κυρώσεις την έχουν αναγκάσει να ανακατευθύνει το εμπόριο μέσω της Κεντρικής Ασίας. Ταυτόχρονα, η πρωτοβουλία «Μία Ζώνη, Ενας Δρόμος» της Κίνας συνεχίζει να αναδιαμορφώνει τις περιφερειακές υποδομές, στηρίζοντας την οικονομική κυριαρχία του Πεκίνου από το Αλμάτι ως το Ασγκαμπάτ.

Ωστόσο, η προοπτική της προσέλκυσης πέντε μετασοβιετικών κρατών στην Ουάσιγκτον -σε μια εποχή που το Κίεβο συνεχίζει να ζητά διαρκή υποστήριξη από τη Δύση- μπορεί να έχει και συμβολικό βάρος.