Ανάλυση Stratfor για τις ευρωεκλογές: Ακροδεξιός ευρωσκεπτικισμός

Σήμερα θα αναλύσουμε το τρίτο και τελευταίο σενάριο, που είναι και το λιγότερο πιθανό. Αυτό της δραματικής μετατόπισης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου προς τα δεξιά, με ακροδεξιά και ανοιχτά ευρωσκεπτικιστικά κόμματα να εισέρχονται στην πλειοψηφία. Αυτός ο συσχετισμός δυνάμεων θα δημιουργήσει, επίσης, μια σημαντικά πιο συντηρητική Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Αυτό το σενάριο θα είναι το αποτέλεσμα κατάρρευσης των προοδευτικών πολιτικών δυνάμεων. Το πιο μετριοπαθές Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (ΕΛΚ) θα συνεχίσει να είναι ο κύριος εταίρος στη συμμαχία, αλλά η παρουσία ακροδεξιών, ευρωσκεπτικιστικών κομμάτων εντός του συνασπισμού θα «ψαλιδίσει» τις πιθανότητες επανεκλογής της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν. Παρακάτω αναλύονται πώς θα επηρεαστούν βασικοί άξονες της ευρωπαϊκής πολιτικής.

• Θα επηρεαστεί η λήψη αποφάσεων σε επίπεδο συμβουλίου, ενθαρρύνοντας τις κυβερνήσεις των κρατών-μελών που ηγούνται δεξιών κομμάτων να δίνουν προτεραιότητα στα εθνικά συμφέροντα.

Το Ευρωκοινοβούλιο θα είναι πιο κατακερματισμένο, καθιστώντας πιο δύσκολη την επίτευξη συναίνεσης σε σημαντικές για την Ε.Ε. πολιτικές. Αντίθετα, στο μεταναστευτικό τα ακροδεξιά κόμματα θα συνεργαστούν αποτελεσματικά ζητώντας την εφαρμογή πιο σκληρών πολιτικών (συνοριακοί έλεγχοι, επαναπροωθήσεις κ.λπ.) και πιέζοντας για τη μεταρρύθμιση του πλαισίου της πολιτικής ασύλου της Ε.Ε. καταργώντας τις απαιτήσεις για τον επιμερισμό των κατανομών προσφύγων.

• Τα ακροδεξιά κόμματα θα ενσωματώσουν εθνικιστική ρητορική στην οικονομική ατζέντα, περιπλέκοντας τις προσπάθειες για την εφαρμογή πολιτικών που ωφελούν το ευρωπαϊκό μπλοκ.
• Θα υπάρξει πίεση για μεγαλύτερη δημοσιονομική κυριαρχία. Αυτό θα διαταράξει τις προσπάθειες διάθεσης πόρων για σημαντικούς στόχους κοινής πολιτικής (π.χ. ανάπτυξη έργων βιομηχανικής, αμυντικής και ενεργειακής υποδομής) και θα ενθαρρύνει τα κράτη-μέλη να αυξήσουν τις εθνικές δαπάνες, αγνοώντας τα όρια ελλείμματος και χρέους της Ε.Ε. Δύσκολη θα είναι και η υιοθέτηση κοινών, αναπτυξιακών δημοσιονομικών μέτρων.
• Το Ευρωκοινοβούλιο θα πιέσει για υποβάθμιση των κλιματικών στόχων υπέρ της εθνικής ενεργειακής κυριαρχίας και ασφάλειας.

Αυτή η ριζική αλλαγή πολιτικής θα δημιουργήσει αβεβαιότητα για τις επενδύσεις στο μπλοκ.

• Η αυξημένη επιρροή των ακροδεξιών κομμάτων στα θεσμικά όργανα της Ε.Ε. θα οδηγήσει το μπλοκ σε νέα… μονοπάτια όσον αφορά στις συμμαχίες της Ευρώπης. Τα οικονομικά συμφέροντα και όχι τα ανθρώπινα δικαιώματα θα παίξουν ρόλο στη σχέση με την Κίνα. Ο οικονομικός προστατευτισμός, ωστόσο, θα οδηγήσει σε αυξημένη υποστήριξη μέτρων για τη θωράκιση των εταιριών της Ε.Ε. από τον κινεζικό ανταγωνισμό.
• Η παρουσία φιλορωσικών κομμάτων στον συνασπισμό θα αποδυναμώσει τη στήριξη στην Ουκρανία απομακρύνοντας την ένταξη της χώρας στην Ε.Ε. Παράλληλα, θα υπάρξει προσπάθεια επαναπροσέγγισης με τη Ρωσία.
• Στις σχέσεις της Ε.Ε. με την Αφρική θα δοθεί προσοχή στη διασφάλιση των συνόρων και στον έλεγχο της μετανάστευσης με την αναπτυξιακή βοήθεια και τις ενεργειακές επενδύσεις να συνδέονται άμεσα με συμφωνίες διαχείρισης της μετανάστευσης.
• Το Ευρωκοινοβούλιο θα ταχθεί υπέρ της ενίσχυσης των εθνικών στρατιωτικών δυνατοτήτων εις βάρος των συλλογικών ευρωπαϊκών αμυντικών πρωτοβουλιών. Η διεύρυνση της Ε.Ε. (Δυτικά Βαλκάνια, Ουκρανία και Μολδαβία) θα καθυστερήσει, ωθώντας τις χώρες αυτές πιο κοντά στη Ρωσία.
• Οι πολιτικές για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας θα ευνοήσουν τα προστατευτικά μέτρα για τη διασφάλιση των βιομηχανιών της Ε.Ε. και τη συνολική χαλάρωση των κανονισμών για την τόνωση της οικονομικής ανάπτυξης και τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Η Ε.Ε. θα υιοθετήσει πιο επιθετική στάση στις εμπορικές διαμάχες, δίνοντας προτεραιότητα στην προστασία των εγχώριων βιομηχανιών και αγορών.
• Στο πλαίσιο του μεγαλύτερου κατακερματισμού της Ε.Ε. και της πολιτικής παράλυσης, οι κυβερνήσεις της Γαλλίας και της Γερμανίας θα επιδιώξουν μεγαλύτερη διμερή συνεργασία για την προώθηση κοινών στρατηγικών στόχων, όπως η αύξηση της αμυντικής ολοκλήρωσης και των αμυντικών δαπανών, η διατήρηση της υποστήριξης της Ουκρανίας έναντι της Ρωσίας και ο συντονισμός της στάσης έναντι της Κίνας και των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι εθνικές εκλογές και στις δύο χώρες το 2027 και το 2025, αντίστοιχα, θα μπορούσαν, επίσης, να οδηγήσουν στην ανάληψη δεξιών κυβερνήσεων στο Παρίσι και το Βερολίνο, περιπλέκοντας αυτές τις προσπάθειες.
• Οι χώρες της Ανατολικής και Βόρειας Ευρώπης που αισθάνονται ότι απειλούνται πιο άμεσα από τη Ρωσία θα αναζητήσουν ακόμη μεγαλύτερη αμυντική συνεργασία με το ΝΑΤΟ, τις Ηνωμένες Πολιτείες και άλλες χώρες εκτός Ε.Ε.