Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ σκοπεύει να ανακοινώσει σήμερα ότι αναγνωρίζει την Ιερουσαλήμ ως την πρωτεύουσα του Ισραήλ, αψηφώντας τις προειδοποιήσεις πολλών ηγετών στη Μέση Ανατολή.
Πρόκειται για μία κίνηση η οποία αναιρεί την πολιτική δεκαετιών της Ουάσινγκτον στο ακανθώδες αυτό ζήτημα.
Η απόφαση του αμερικανού προέδρου, που αναμένεται να γνωστοποιήσει με ένα εξ ορισμού ιστορικό διάγγελμά του στις 13:00 (20:00 ώρα Ελλάδας) από τον Λευκό Οίκο, ενδέχεται να σημάνει τον τερματισμό της προσπάθειας του γαμπρού και συμβούλου του Τζάρεντ Κούσνερ για την επανέναρξη της ειρηνευτικής διαδικασίας, που του είχε αναθέσει ο Τραμπ.
Η αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ αποτελεί casus belli για τους ηγέτες των Παλαιστίνιων, που θέλουν η Ανατολική Ιερουσαλήμ, η οποία καταλήφθηκε από τις ισραηλινές δυνάμεις στον Πόλεμο των Έξι Ημερών το 1967 και προσαρτήθηκε κατόπιν, να γίνει πρωτεύουσα του ανεξάρτητου κράτους που οραματίζονται.
«Την 6η Δεκεμβρίου 2017, ο πρόεδρος Τραμπ θα αναγνωρίσει την Ιερουσαλήμ ως την πρωτεύουσα του Ισραήλ», δήλωσε αξιωματούχος της αμερικανικής κυβέρνησης υπό τον όρο να μην κατονομαστεί, κάνοντας λόγο για την «αναγνώριση μιας πραγματικότητας», τόσο ιστορικής όσο και σύγχρονης.
Μεταφορά της πρεσβείας των ΗΠΑ από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ
Ο ένοικος του Λευκού Οίκου θα δώσει ταυτόχρονα εντολή στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ να αρχίσει προετοιμασίες για τη μεταφορά της πρεσβείας των ΗΠΑ από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ. Δεν θα ορίσει πάντως το χρονοδιάγραμμα, καθώς η διαδικασία αναμένεται να διαρκέσει «χρόνια», αφού θα χρειαστεί να βρεθεί η κατάλληλη τοποθεσία, χρηματοδότηση για το έργο και να ανεγερθούν οι εγκαταστάσεις, κατά τον αξιωματούχο.
Διαβάστε Επίσης
«Ο πρόεδρος εφαρμόζει μια κεντρική δέσμευση της προεκλογικής του εκστρατείας, μια υπόσχεση που είχε γίνει από πολλούς υποψήφιους στις προεδρικές εκλογές», συνέχισε ο αμερικανός αξιωματούχος.
Για να υποστηρίξει το σκεπτικό του Τραμπ, ο αξιωματούχος υπογράμμισε ότι η καθυστέρηση της αναγνώρισης της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ τις τελευταίες δύο δεκαετίες «δεν συνέβαλε σε τίποτε» ως προς τις προσπάθειες «να καταλήξουμε σε μια συμφωνία ειρήνης».
Μολονότι ο εβδομηντάρης ρεπουμπλικάνος, που επαίρεται συχνά για το ταλέντο του ως «διαπραγματευτής», παραμένει «αποφασισμένος» να συνεχίσει τις προσπάθειες για να «υπάρξει μια συμφωνία ειρήνης» μεταξύ των Ισραηλινών και των Παλαιστίνιων, που θα είναι «διαρκής», η εξίσωση μοιάζει πλέον επίφοβα περίπλοκη.
