Τιτανικός: Επιτέλους λύθηκε η απορία ετών – Την επιβεβαίωσε η Κέιτ Γουίνσλετ

Κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης στις 21 Οκτωβρίου στο αυστραλιανό talk show The Project, η Winslet, η οποία πρωταγωνίστησε στο blockbuster του 1997 μαζί με τον Leonardo DiCaprio, ξεκαθάρισε ότι το αιωρούμενο αντικείμενο στο οποίο προσκολλάται ο χαρακτήρας της Rose στην εμβληματική ταινία συχνά το αντιλαμβάνονται λάθος.

«Οι άνθρωποι συνεχίζουν να το αναφέρουν ως πόρτα. Στην πραγματικότητα δεν ήταν καν πόρτα», διευκρίνισε. «Είναι ένα κομμάτι πανό, σαν σκάλα ή κάτι τέτοιο, που είχε σπάσει.

Όταν ρωτήθηκε η παλιά ερώτηση για το αν υπήρχε «χώρος στην πόρτα» για τον χαρακτήρα του Leonardo DiCaprio, Jack Dawson, η Winslet αστειεύτηκε ότι είχε προβλέψει την ερώτηση.

«Ποιος ξέρει αν (ο Ντι Κάπριο) θα μπορούσε να (ταιριάσει) εκεί ή όχι», είπε. “Ειλικρινά, δεν έχω καμία ιδέα εδώ που κάποιος άλλος δεν έχει ήδη προσπαθήσει να καταλάβει.”

Το τέλος του Τιτανικού έχει προκαλέσει θύελλα διαμαρτυριών μεταξύ των θαυμαστών, με πολλούς να προσπαθούν όλα αυτά τα χρόνια να διαψεύσουν ότι μόνο η Ρόουζ θα μπορούσε να είχε επιζήσει – επιμένοντας ότι υπήρχε αρκετός χώρος στην πόρτα για τον Τζακ.

Ορισμένοι χρήστες του Reddit ταίριαξαν ακόμη και τα συντρίμμια με εσωτερικές εικόνες του φανταστικού πλοίου – και πρότειναν ότι μπορεί να μην είναι πόρτα.

Ο σκηνοθέτης Τζέιμς Κάμερον είπε στην Toronto Sun ότι κάποτε ανέθεσε μια επιστημονική μελέτη για να δοκιμάσει διάφορα σενάρια επιβίωσης για τον Τζακ και τη Ρόουζ, που αφορούσαν κασκαντέρ και διαφορετικές αναπαραστάσεις.

«Πήραμε δύο κασκαντέρ που είχαν την ίδια μάζα σώματος με την Κέιτ και τον Λέο και βάλαμε αισθητήρες παντού και μέσα τους και τους βάλαμε σε παγωμένο νερό και δοκιμάσαμε να δούμε αν θα μπορούσαν να επιβιώσουν με διάφορες μεθόδους και Η απάντηση ήταν, δεν υπήρχε περίπτωση να επιβιώσουν και οι δύο. Μόνο ένας θα μπορούσε να επιβιώσει.

«Ο [Τζακ] έπρεπε να πεθάνει. Είναι σαν τον Ρωμαίο και την Ιουλιέτα. Είναι μια ταινία για την αγάπη, τη θυσία και τη θνητότητα. Η αγάπη μετριέται με τη θυσία… Ίσως μετά από 25 χρόνια, δεν θα χρειαστεί να ασχοληθώ άλλο με αυτό.»