Ο μέχρι προχθές γραμματέας της Ν.Ε. Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ στο Ηράκλειο, κ. Λάμπρος Αντωνόπουλος, δήλωσε ότι επέστρεψε στον ΟΠΕΚΕΠΕ 15.667,68 ευρώ που είχε λάβει ως ενίσχυση, για στρέμματα που «διέθετε» σε Τήνο και Στενή Ευβοίας για το έτος 2020. Η πολιτική εκμετάλλευση μιας τέτοιας κίνησης ήταν αναμενόμενη, όπως και οι αντιδράσεις στα social. Ας δούμε, όμως, μερικές λεπτομέρειες με ψύχραιμο μάτι.
Τι εννοούσε με τη δήλωσή του ότι επέστρεψε τα χρήματα «για λόγους ευθιξίας»; Σημαίνει ότι ούτως ή άλλως του ανήκαν; Ή του χορηγήθηκαν με όλες τις νόμιμες και άρα αδιαμφισβήτητες διαδικασίες, αλλά τα επέστρεψε λόγω υπερβολικής ευαισθησίας ή για να μην υποστεί το ΠΑΣΟΚ αδίκως πλήγμα από την «απέλπιδα απόπειρα πολιτικού συμψηφισμού», όπως αναφέρει στην επιστολή παραίτησής του; Με δεδομένο ότι η Κρήτη είναι το επίκεντρο της υπόθεσης ΟΠΕΚΕΠΕ, πολλά μπορούν να ειπωθούν, αλλά καλό είναι να υπάρχουν στοιχεία και όχι υπόνοιες.
Ουδείς καλοπροαίρετος μπορεί να αμφισβητήσει τον ισχυρισμό του κ. Αντωνόπουλου. Μόνο την απορία του μπορεί κανείς να εκφράσει και αυτή περισσότερο πηγάζει από την υποψία λαθεμένης ή υπερβολικής χρήσης της λέξης «ευθιξία». Αλλωστε, το λάθος αυτό είναι λεπτομέρεια μπροστά στη συλλογική ανοχή στη διαφθορά που επιδεικνύεται από την κοινωνία και άρα και από τα κόμματα. Φωνάζουμε υπερβολικά και, εν πολλοίς, θεατρικά όταν η διαφθορά αποκαλύπτεται, αλλά ουδέποτε μας υποκινεί σε σθεναρή αντίσταση η ύπαρξή της στη διπλανή μας πόρτα. Πολλές φορές, βεβαίως, εμείς οι ίδιοι είμαστε που χτυπάμε αυτήν την πόρτα και μπαίνουμε στο σκοτεινό «για να κάνουμε τη δουλειά μας».
Ως εκ τούτου, όση απορία (και προφανώς κάποιες υπόνοιες) δημιουργεί η δήλωση του γραμματέα της Ν.Ε. Επιτροπής Ηρακλείου του ΠΑΣΟΚ, άλλη τόση προκαλεί και η ανεπίσημη αντίδραση ορισμένων δημόσιων υποστηρικτών του κυβερνώντος κόμματος που επιχαίρουν διότι αποδεικνύεται περίτρανα ότι «όλοι τα πήραν» και εντέλει το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν αφορά μόνο τη Ν.Δ. Πρόκειται, καταφανώς, για πολιτική επιπολαιότητα.
Το συγκεκριμένο σκάνδαλο είναι εθνική ντροπή και ως τέτοιο πρέπει να αντιμετωπίζεται. Το γεγονός ότι αγγίζει και πρόσωπα άλλων κομματικών μηχανισμών δεν συνιστά την… εκδίκηση του «Φραπέ». Είναι απόδειξη της διάχυσης της διαφθοράς και των προϊόντων της στις φλέβες της ελληνικής κοινωνίας και της συγκαταβατικής συνύπαρξης όλων μας μαζί της. Οχι απαραίτητα ως συνειδητή επιλογή, αλλά ως μηχανισμού επιβίωσης ή «ευκαιρίας». Για αυτό, ας μη χαίρονται οι μεν για τους δε και οι δε για τους μεν. Η όποια ευθιξία έχει καλύτερα αποτελέσματα για όλους αν λειτουργεί εκ των προτέρων…
