Ηταν στα τέλη Φεβρουαρίου του 2020 όταν η Ελλάδα βίωσε την τελευταία μεγάλη κρίση στο μεταναστευτικό. Τότε, ο Ερντογάν επιχείρησε μια υβριδική «εισβολή» εκμεταλλευόμενος την απόγνωση δεκάδων χιλιάδων μεταναστών, τους οποίους είχε μεταφέρει το ίδιο το τουρκικό κράτος στα σύνορα του Εβρου.
Ο Ερντογάν απείλησε την Ελλάδα και εκβίασε την Ευρώπη. Αντί να βγάλει ερευνητικά πλοία στο Αιγαίο, να κάνει γεωτρήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ ή να αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία στα νησιά, ενεργοποίησε τη «βόμβα» του μεταναστευτικού.
ΤΟΤΕ, η κυβέρνηση είχε απαντήσει αποφασιστικά και άμεσα. Εκλεισε τα περάσματα στα σύνορα του Εβρου και ύστερα από λίγες εβδομάδες το «επεισόδιο» έληξε. Ο Ερντογάν υπέστη την πρώτη μεγάλη ήττα στο πεδίο της αντιπαράθεσης με τη χώρα μας. Εκτοτε οι μεταναστευτικές ροές μειώθηκαν δραματικά, σχεδόν εκμηδενίστηκαν.
ΤΙΣ πρώτες ημέρες της κρίσης του Εβρου διάφορα στελέχη της Αριστεράς, Μέσα Ενημέρωσης και τρολ των κοινωνικών δικτύων κατήγγελλαν την κυβέρνηση ως «φασιστική», που έβαζε σε κίνδυνο τη ζωή χιλιάδων μεταναστών.
ΔΕΝ είχαν δει; Είχαν κατανοήσει, αλλά δεν τους ενδιέφερε η αλήθεια; Βάζουν το τυφλό αντιπολιτευτικό μένος πάνω από το εθνικό συμφέρον; Η πραγματικότητα είναι πως είτε λόγω άγνοιας είτε λόγω ιδεοληψίας «έπαιξαν» το παιχνίδι του Ερντογάν. Προσοχή! Επειδή σε αυτά τα ζητήματα είναι εξαιρετικά λεπτές οι κόκκινες γραμμές. Δεν είναι «προδότες», ούτε «στηρίζουν» την Τουρκία. Ορισμένες φορές, όμως, οι «ιδεολογικές παρωπίδες» δεν αφήνουν κάποιους να δουν την πραγματικότητα.
Η αλήθεια είναι πως, τότε, ο Αλέξης Τσίπρας -έστω και με κάποιες ημέρες καθυστέρηση και αφήνοντας κάποιες αντιπολιτευτικές αιχμές- είχε δηλώσει πως η κυβέρνηση έπραξε το σωστό αποτρέποντας τη μαζική εισβολή των μεταναστών.
ΤΟ μεταναστευτικό ζήτημα, όμως, είναι εδώ. Ερχεται και πάλι στο προσκήνιο. Και θα απασχολεί όλη την Ευρώπη για πολλά ακόμα χρόνια όσο μαίνεται ο πόλεμος στη Συρία, όσο οι Ταλιμπάν -αν και κάποιοι εδώ στη χώρα μας τους δίνουν βήμα να εκφράσουν τις παρανοϊκές απόψεις τους- καταπιέζουν βάναυσα τα ανθρώπινα δικαιώματα στο Αφγανιστάν, όσο υπάρχουν ανθρωπιστικές κρίσεις στη Μέση Ανατολή και την Αφρική.
ΕΔΩ και λίγες ημέρες, το νέο «επεισόδιο» αφορά στους μετανάστες που είχαν βρεθεί εγκλωβισμένοι σε μία τουρκική αμμονησίδα στον Εβρο. Οταν βρέθηκαν σε έδαφος της χώρας μας, τότε παρενέβησαν οι ελληνικές Αρχές.
ΚΑΙ πάλι έχουν ξεσηκωθεί στελέχη της Αριστεράς, αυτή τη φορά μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ, καταγγέλλοντας την κυβέρνηση.
ΔΕΝ βλέπουν ή δεν θέλουν να δουν τα απάνθρωπα και επικίνδυνα παιχνίδια της Τουρκίας στον Εβρο; Πώς επιχειρεί να στήσει παγίδες για να δημιουργήσει συνοριακό ζήτημα; Είναι δυνατόν να θυσιάζουν την κοινή λογική για μικροκομματικούς σκοπούς;
Ο Αλέξης Τσίπρας και οι σύντροφοί του μπορούν να καταγγέλλουν την κυβέρνηση για οτιδήποτε. Μπορούν να καταστροφολογούν χωρίς όριο. Θα έπρεπε, όμως, τουλάχιστον στα ευαίσθητα θέματα που αφορούν στις τουρκικές προκλήσεις να είναι πιο προσεκτικοί. Γιατί είναι επικίνδυνο όχι μόνο να επιστρέφουν στη λογική του 2015, πως «δεν υπάρχουν θαλάσσια σύνορα», αλλά και να την… επεκτείνουν τώρα και στα χερσαία.
