Ωρα… ευθύνης για τη Δικαιοσύνη

Γράφει ο Στέφανος Τζανάκης

Μεταξύ αυτών των υποθέσεων ήταν και η δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Εκείνη την εποχή, η Χρυσή Αυγή ήταν στη Βουλή – αλλά στις τελευταίες εκλογές, έμεινε εκτός, εξέλιξη που έκανε πολλούς να πιστέψουν ότι η Ελλάδα «καθάρισε» με το συγκεκριμένο μόρφωμα.

Ομως, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά: μπορεί οι χρυσαυγίτες να είναι και πάλι εκτός Βουλής, αλλά το πέρασμά τους από την πολιτική ζωή δεν έχει σβηστεί. Η Χρυσή Αυγή «νομιμοποίησε» το μίσος απέναντι στους άλλους, σε μια στιγμή που η ελληνική κοινωνία περνούσε τα πολύ δύσκολα χρόνια των Μνημονίων.

Εχουν γίνει πολλές προσπάθειες να ερμηνευτεί η ψήφος στη Χρυσή Αυγή. Είτε ως «διαμαρτυρία» για τη φτωχοποίηση που έφεραν οι περικοπές, τα λουκέτα και η ανεργία είτε ως «αγανάκτηση» απέναντι στα κόμματα εξουσίας που κατηγορήθηκαν συλλήβδην για την κρίση χρέους και την επιβολή της τρόικας στα ελληνικά πράγματα.

Ομως, ανάλογη εικόνα «διαμαρτυρίας» και «αγανάκτησης» είχαν και άλλα κόμματα – κανένα όμως δεν κατόρθωσε να ανεβάσει τη δύναμή του κατά 10 φορές τα χρόνια των Μνημονίων. Τι σημαίνει αυτό;

Είναι η Ελλάδα χώρος εκκόλαψης του αυγού του φιδιού; Ο εμφύλιος καλά κρατεί, 70 χρόνια μετά; Υπάρχουν ακόμα λογαριασμοί που δεν έχουν κλείσει από τότε;

Μπορεί και ναι. Κανείς δεν είναι στο μυαλό κανενός. Μπορεί κάποιοι να το σκέφτονται. Ομως, αλίμονο αν η ελληνική κοινωνία, έστω και σε ένα μέρος της, σκέφτεται έτσι. Πρέπει να πάμε μπροστά, όχι πίσω…

Η Χρυσή Αυγή κρίνεται ως προς το κατά πόσον ήταν -και παραμένει, σε κάποιο βαθμό, παρά την έξωσή της από το Κοινοβούλιο- εγκληματική οργάνωση. Η εισαγγελέας, όπως είχε δικαίωμα, έκρινε ότι δεν υπάρχει τέτοιο θέμα. Ομως, η πραγματικότητα βοά. Μπορούσαν να γίνουν όσα έγιναν αυθόρμητα; Χωρίς την εμπλοκή ανθρώπων που έπαιρναν και έδιναν εντολές;

Το δικαστήριο βρίσκεται μπροστά σε μία μεγάλη ευθύνη. Μία ευθύνη που είναι βασικά νομική, αλλά είναι και ευθέως πολιτική. Αν συμφωνήσει με την εισαγγελέα, τότε τα νομικά μπορεί να είναι σωστά. Αλλά και στην «Αντιγόνη» ήταν, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι επρόκειτο περί κωμωδίας…

*Ο Στέφανος Τζανάκης είναι διευθυντής έκδοσης του Ελεύθερου Τύπου της Κυριακής