Είναι η πέμπτη φορά που γράφω για τους δύο αγαπημένους κινηματογράφους στη Σταδίου: Απόλλων και Αττικόν. Θύματα κουκουλοφόρων που εισέβαλαν στο κέντρο της πρωτεύουσας στις 12 Φεβρουαρίου 2012 κι άφησαν πίσω τους πάνω από 40 κτίρια καμένα ερείπια. Τα περισσότερα νεοκλασικά. Η επιλογή τους αποδεικνύει την απαιδευσία και το άγριο μίσος τους για τη κανονικότητα στη ζωή μας.
Γράφει η Άννα Παναγιωταρέα
Πάμε από την αρχή. Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2012. Εκείνο το απόγευμα στη Βουλή ψηφιζόταν το δεύτερο Μνημόνιο από την κυβέρνηση Παπαδήμου. Τη μεγάλη συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο Σύνταγμα ακολούθησαν φωτιές, καταστροφές και λεηλασίες. Πρώτος στόχος οι τράπεζες: Πανεπιστημίου και Σταδίου. Επειτα τα διπλανά μαγαζιά. Κουκουλοφόροι με βαριοπούλες έσπαζαν βιτρίνες και πλιατσικολογούσαν και άλλοι με μολότοφ έκαιγαν. Επιχείρηση δεινής καταστροφής του κέντρου, καλά οργανωμένη και με σύστημα. Η Αστυνομία; Το υπουργείο Δημόσιας Τάξης είχε δώσει εντολή να μείνει σε ρόλο θεατή.
Η συγκίνηση των Αθηναίων ήταν μεγάλη, όταν στα βραδινά δελτία ειδήσεων είδαν τις φλόγες να τυλίγουν πρώτα το Kosta Boda στη γωνία Σταδίου και Χρήστου Λαδά, και μετά να περνούν ανεμπόδιστα στο Αττικόν και στον Απόλλωνα, στους κινηματογράφους που για δεκαετίες απολάμβαναν την πολυτέλειά τους και τις προβολές, με τις καλοδιαλεγμένες ταινίες. Το κτίριο που είχε σχεδιάσει ο Ερνεστ Τσίλερ μετρούσε πάνω από 130 χρόνια ιστορίας.
Επιμένω να γράφω -και θα γράφω- για τους δύο κινηματογράφους, ώσπου να έρθει η ευλογημένη η ώρα να διαλέξω τη θέση μου -στο κόκκινο αμφιθέατρο του «Απόλλωνα»- κάπου στη μέση της σειράς και να απολαύσω την ταινία στην προβολή των πέντε και είκοσι το απόγευμα. Απόλαυση χωρίς τα κριτς- κρατς από τα πατατάκια! Ποιας ταινίας είχαμε δει τη διαφήμιση, δύο ημέρες πριν από την καταστροφή; «Ο κλήρος έπεσε στον Σμάιλι», ήτοι την επιτομή του κατασκοπευτικού θρίλερ. Ταινία ιδιοφυώς δουλεμένη με την απίστευτη ερμηνεία του Ολντμαν. Η απουσία της χολιγουντιανής υπερβολής την έχει καταστήσει την τέλεια κατασκοπευτική ταινία. Η πρεμιέρα της στον Απόλλωνα ήταν για τις 23 Φεβρουαρίου, όπως έγραφε απέξω η αφίσα. Μου λένε ότι είναι ακόμη στη θέση της…
Οποιος περνάει μπροστά από το «Αττικόν» και τον «Απόλλωνα» στην οδό Σταδίου πέφτει πάνω στις λαμαρίνες. Θα νομίζει ότι η ίδια εικόνα είναι και των αιθουσών, ότι δεν έμεινε τίποτε όρθιο. Λάθος. Ομως οι κινηματογράφοι είναι ακέραιοι, έτοιμοι για προβολή. Μόνο οι είσοδοι, που βγάζαμε τα εισιτήρια, έχουν πάθει ζημιά. Μαθαίνω ότι ο υπουργός κ. Γεραπετρίτης προχωρά το νομοσχέδιο της ένωσης των δύο ιδρυμάτων που κρατούσαν τη Σταδίου νεκρή. Μαθαίνω ότι η κ. Μενδώνη θα μεσολαβήσει στο Ιδρυμα Νιάρχος που είχε αποσύρει τη δωρεά του να επανέλθει. Αν αρχές χειμώνα ανοίξουν οι κινηματογράφοι, τα Χριστούγεννα η Αθήνα θα είναι αλλιώτικη…
Από την έντυπη έκδοση
