Η εβδομάδα που διανύουμε είναι αφιερωμένη από τον ΟΟΣΑ σε θέματα χρηματοοικονομικής εκπαίδευσης για παιδιά και νέους. Στη χώρα μας, η Τράπεζα της Ελλάδoς έχει προγραμματίσει διάφορες ενημερωτικές δράσεις με στόχο να εξηγήσει με απλά λόγια βασικές έννοιες, όπως αποταμίευση, πίστωση, πληθωρισμός, επιτόκια και προϋπολογισμός, στις νέες γενιές. Oμως, με όσα ακούμε και διαβάζουμε, το υλικό αυτό θα ήταν εξαιρετικά χρήσιμο και για πολλούς ενήλικες, οι οποίοι, μάλιστα, δηλώνουν και ειδήμονες.
Πάρτε για παράδειγμα την ανάλυση που έκανε ο τομεάρχης Οικονομικών και Ανάπτυξης του ΣΥΡΙΖΑ, Χάρης Μαμουλάκης, για τη νέα αναβάθμιση της ελληνικής οικονομίας. «Αυτό που πρέπει να γνωρίζουν οι πολίτες είναι ότι η νέα αναβάθμιση της ελληνικής οικονομίας από τη Moody’s δεν έχει καμία επίδραση επί της ουσίας στο κόστος δανεισμού, δεδομένου ότι η Ελλάδα συνεχίζει να δανείζεται με επιτόκιο στο 3,70%».
Την ίδια στιγμή, για το ίδιο ακριβώς γεγονός, ο συνάδελφός του από το ΠΑΣΟΚ, επίσης τομεάρχης Οικονομικών, Πάρις Κουκουλόπουλος, λέει το ακριβώς αντίθετο! «Η αναβάθμιση της ελληνικής οικονομίας σε επενδυτική βαθμίδα από τη Moody’s είναι ένα καλό νέο, πρώτα απ’ όλα γιατί συμβάλλει στη μείωση του κόστους δανεισμού». Βέβαια, εκείνος αποδίδει τα εύσημα στο χρέος, που κρίνεται βιώσιμο, «ως αποτέλεσμα αποφάσεων και χειρισμών που χρονολογούνται από το 2012 μέχρι το 2018». Δηλαδή, αναβάθμιση με… χρονοκαθυστέρηση από τον πιο αυστηρό οίκο αξιολόγησης που υπάρχει!
Αν αυτά είναι τα επιχειρήματα ή η ερμηνεία που δίνουν πολιτικά στελέχη που είναι μάλιστα και τομεάρχες Οικονομικών των κομμάτων τους και άρα επηρεάζουν την κοινή γνώμη, τότε καταλαβαίνετε πόσο εύκολη είναι η παρερμηνεία και η σύγχυση που μπορούν να προκληθούν στον μέσο πολίτη, ακόμα και αν δεν είναι κακοπροαίρετος ή προκατειλημμένος.
Θα μπορούσε, λοιπόν, να κυκλοφορήσει ένα εγχειρίδιο με απλά Oικονομικά για ενήλικες, που θα εξηγούσε, μεταξύ άλλων, πως η αναβάθμιση της οικονομίας από έναν οίκο αξιολόγησης οδηγεί νομοτελειακά σε φθηνότερο δανεισμό για τις τράπεζες και εξίσου φθηνότερο δανεισμό για επιχειρήσεις και νοικοκυριά. Θα γινόταν ανάρπαστο. Και το κυριότερο; Θα βοηθούσε τους πολίτες να αποφύγουν την παραπληροφόρηση.
