Ελεύθερος Τύπος

ΖΑΚ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Ζακ Κωστόπουλος ήταν ακτιβιστής της LBGTQ κοινότητας, αρθρογράφος, και, όπως είχε ο ίδιος αποκαλύψει, οροθετικός.

Το πλήρες όνομά του ήταν ο Ζαχαρίας. Ο Ζακ άφησε την τελευταία του πνοή στο πεζοδρόμιο, κατά τη φερόμενη ως απόπειρα ληστείας κοσμηματοπωλείου στην Κάνιγγος κοντά στην Ομόνοια.

Ζακ Κωστόπουλος: Η υπόθεση θανάτου του στην Ομόνοια

Όπως αναδείχθηκε και από το σχετικό βίντεο που είδε το φως της δημοσιότητας, δύο άντρες κλωτσούν και σπάνε τη τζαμαρία της προθήκης του κοσμηματοπωλείου, από την οποία επιχειρούσε να απεγκλωβιστεί, με αποτέλεσμα στη συνέχεια να βρει τον θάνατο στο πεζοδρόμιο της Γλάδστωνος, ενώπιον δεκάδων θεατών και παρά την παρέμβαση ενός από αυτούς, ο οποίος και προσπάθησε να σταματήσει τους δύο άντρες που τον κλωτσούσαν.

Ζακ Κωστόπουλος: Τα παιδικά του χρόνια και το bullying

Ο Ζακ Κωστόπουλος είχε γεννηθεί στην Αμερική και ήρθε μικρός στην Ελλάδα. Είχε δραστηριοποιηθεί ιδιαίτερα στο χώρο της LBGTQ κοινότητας ως ακτιβιστής για τα δικαιώματά της, είχε αρθρογραφήσει σε πολλά ΜΜΕ, μεταξύ των οποίων και το Docville του Documento, και ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στον κύκλο του.

Είχε πέσει στο παρελθόν επανειλημμένα θύμα μπούλινγκ και επιθέσεων, φραστικών και σωματικών, αλλά αυτό δεν τον σταμάτησε ποτέ από το να είναι ένας ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένος άνθρωπος, με μεγάλη αγάπη για τα ζώα και έντονη δραστηριότητα.

Οι αρχικές πληροφορίες της υπόθεσης υποστήριζαν ότι είχε μπει, υπό την επήρεια ουσιών, για να ληστέψει το κοσμηματοπωλείο, στο οποίο και εγκλωβίστηκε και βρήκε τον θάνατο από τις κλωτσιές των αντρών.

Το προφίλ του στο Facebook κατακλύστηκε από μηνύματα λύπης και συμπαράστασης, όταν η ταυτότητά του, ως θύματος του ξυλοδαρμού, έγινε γνωστή. Μέλη της LBGTQ κοινότητας, φίλοι του, αλλά και δημοσιογράφοι που τον είχαν γνωρίσει έσπευσαν να εκφράσουν τη λύπη και την οργή τους για τον τρόπο με τον οποίο πέθανε.

Η «προφητική» συνέντευξη που είχε δώσει ο Ζακ Κωστόπουλος

Σε μια μοιραία «προφητική» συνέντευξή του, και σε μια ερώτηση που θα έπρεπε να απευθυνθεί σε όσους παρακολούθησαν άπραγοι τους δύο άντρες να κλωτσούν και να σπάνε τη τζαμαρία απ΄όπου προσπαθούσε να ξεφύγει, ο Ζακ Κωστόπουλος είχε αναρωτηθεί, στο 3pointmagazine τον Φεβρουάριο του 2017, :« Όταν βλέπεις να επιτίθενται σε κάποιον, γιατί κοιτάς από την άλλη;».

Συγκεκριμένα είχε δηλώσει: «Όταν βλέπεις να επιτίθενται σε κάποιον, γιατί κοιτάς από την άλλη; Δε λέω να παίξεις ξύλο γιατί ούτε εγώ το έχω με το ξύλο αλλά μπορείς να βάλεις μια φωνή. Να κάνεις κάτι, να αντιδράσεις με κάποιον τρόπο. Για παράδειγμα, την επίθεση που δέχτηκα ως περιστατικό όταν το έγραψα, στο Facebook είχα θεωρητική αλληλεγγύη και συμπαράσταση. Όμως σκεφτόμουν από όλους εσάς όταν το βλέπετε στο δρόμο, γιατί δεν κάνετε κάτι;»

Ζακ Κωστόπουλος: Η ζωή όπως τη διηγήθηκε ο ίδιος

Μιλώντας στο Popaganda.gr είχε πει για τον HIV: Κόλλησα από μία πρώην σχέση μου. Ήταν το 2009 που ήμουν φαντάρος και συμμετείχα σε μία εθελοντική αιμοδοσία που έγινε μέσα στο στρατόπεδο και έτσι το έμαθα. Λίγες μέρες μετά με ειδοποίησαν ότι έπρεπε να κάνω κάποιες περαιτέρω εξετάσεις γιατί κάτι είχε βρεθεί στο αίμα. Δεν ήταν οι συνηθισμένες συνθήκες κάτω από τις οποίες γίνεται μία διάγνωση γιατί έγινε στο στρατιωτικό νοσοκομείο με μία συμπεριφορά από τους γιατρούς όχι και τόσο αρμόζουσα.

Ήταν μία κατάσταση, δηλαδή, όπου έπαιρναν παράλογα «μέτρα ασφαλείας». Με πλησίαζαν μόνο φορώντας μάσκα λες και θα έμπαιναν σε χειρουργείο, ενώ αυτό δεν ενδείκνυται για κάποιον που έχει HIV καθώς δε μεταδίδεται ούτε με τον αέρα ούτε με το άγγιγμα και επίσης δεν έκαναν κάτι αντίστοιχο σε κανέναν άλλον ασθενή ακόμα και σε κάποιους που μπορεί να είχαν βήχα ή κάποια ίωση. Επειδή μιλάμε για γιατρούς δεν ξέρω κατά πόσο μπορεί να δικαιολογηθεί ως άγνοια.

Όταν το έμαθα είχε ήδη τελειώσει η σχέση αυτή. Πρέπει να το είχα περίπου ένα με δύο χρόνια πριν το μάθω. Πρώτα το έμαθα εγώ και μετά εκείνος. Αρχικά το υπέθεσα λίγο δια της ατόπου υπαγωγής γιατί είχα κάνει με αυτόν κι άλλον έναν σύντροφο σεξ χωρίς προφύλαξη οπότε αρχικά είχα βρει τον άλλο μου είχε πει ότι είχε εξεταστεί πρόσφατα και αργότερα κατάφερα να μιλήσω με τον ίδιο τελικά και να μάθω ότι είχε διαγνωστεί κι αυτός αργότερα αφού είχε τελειώσει η σχέση μας.

Δε με έκαιγε και τόσο πολύ να μάθω ποιος, που, πότε, γιατί, με την έννοια ότι ό, τι έγινε, έγινε. Από την άλλη συναινούντες ενήλικες ήμασταν άρα η ευθύνη ήταν και στους δύο. Ό, τι δεν έκανε αυτός για μένα δεν έκανα κι εγώ για τον εαυτό μου. Και επίσης έπαιξε ρόλο η πολύ λανθασμένη λογική και νοοτροπία που υπάρχει ότι έχουμε μία σχέση και περνάει κάποιος καιρός και αισθανόμαστε άνετα και εμπιστευόμαστε τον άλλο.

Θεωρούμε ότι όλα είναι εντάξει χωρίς να πάμε να εξεταστούμε και απλά κάποια στιγμή σταματάμε να χρησιμοποιούμε προφυλακτικό. Δυστυχώς, δεν έχουμε μάθει να συζητάμε με τους συντρόφους μας περί HIV και δε ρωτάμε τον άλλο αν είναι οροθετικός, αν έχει εξεταστεί πριν προχωρήσουμε στη μη χρήση προφυλακτικού.

Σοκαρίστηκα όταν μου το ανακοίνωσαν. Από τον πιο ανυποψίαστο μέχρι αυτόν που είναι σχεδόν σίγουρος, πάντα τη στιγμή που σου το ανακοινώνουν είναι ένα σοκ. Είναι το λεγόμενο σοκ της ανακοίνωσης και ισχύει σε κάθε περίπτωση. Το θέμα είναι τι κάνεις από εκεί και πέρα, δηλαδή, πως το διαχειρίζεσαι και πως συνεχίζεις τη ζωή σου από εκεί και πέρα. Δε μπορώ να πω ότι δε με έχει επηρεάσει.

Είναι κάτι που είναι αδύνατο να σε αφήσει ανεπηρέαστο. Το θέμα είναι αν θα σε επηρεάσει θετικά ή αρνητικά, πως θα το διαχειριστείς και που θα οδηγήσει όλο αυτό. Εμένα περισσότερο με έχει επηρεάσει θετικά και αυτό γιατί σχεδόν αρκετά γρήγορα από τη στιγμή που το είπα στους δικούς μου και είχα την υποστήριξή τους ξεκίνησα να ψάχνω και τι γίνεται πέρα από εμένα σε σχέση με αυτό. Δηλαδή, αν υπάρχουν οργανώσεις που ασχολούνται με το θέμα, ήθελα να δραστηριοποιηθώ, να κάνω κάτι για αυτό πέρα από τον εαυτό μου.

Έτσι βρήκα την Θετική Φωνή που είναι ο σύλλογος οροθετικών που ζουν στην Ελλάδα και άρχισα μέσα από εκεί να δραστηριοποιούμαι και μέσα από αυτό ένιωσα καλά που το έκανα κι έτσι άρχισα να μιλώ πιο ανοιχτά για αυτό κι εκτός του δικού μου κύκλου.

Άρχισα να μην το κρύβω γενικά, να μιλάω και πιο δημόσια για αυτό, να γράφω άρθρα για τα θέματα του HIV και του AIDS και γενικά από τη στιγμή που διαγνώστηκα το πως εξελλίχθηκε η ζωή μου, το που είμαι σήμερα είναι πάρα πολύ θετικό. Δουλεύω στο Athens Check Point που είναι ένα κέντρο πρόληψης για τον HIV. Είναι μία δομή που στήθηκε από τη Θετική Φωνή σε συνεργασία με το AIDS Healthcare Foundation μία διεθνή οργάνωση που κάνει δράσεις σε όλο τον κόσμο σε σχέση με το HIV.

Καταρχάς το είπα αμέσως σε κοντινούς μου ανθρώπους, σε φίλες μου κοντινές και την οικογένειά μου. Ήταν και το γεγονός ότι τη μία μέρα ήμουν φαντάρος και την άλλη δεν ήμουν οπότε έπρεπε να εξηγήσω για ποιο λόγο έληξε τόσο πρόωρα η θητεία και επειδή δεν ήθελα να μπω σε διαδικασία σε δικούς μου ανθρώπους να πω κάποιο παραμύθι ή να φτιάξω μια φανταστική ιστορία προτίμησα απλά να τους πω την αλήθεια. Ούτως ή άλλως, σκέφτηκα, ότι ήταν κάτι που θα ήθελα να ξέρουν και που θεωρούσα ότι δε θα έπρεπε να ντρέπομαι ή να κρατάω σαν ένα βαρύ μυστικό. Από δικούς μου ανθρώπους δεν είχα αρνητικές αντιδράσεις. Υπήρξε ένας μικρός πανικός στην αρχή ειδικά με τους γονείς γιατί οι γονείς είναι γονείς.

Εδώ μία γρίπη παθαίνεις και τρελαίνονται πόσο μάλλον για κάτι πιο σοβαρό. Αλλά καθίσαμε και τους εξήγησα πως έχει η κατάσταση σήμερα και ότι είναι κάτι αντιμετωπίσιμο και θα μπορώ να κάνω ό, τι είχα σκοπό να κάνω στη ζωή μου και δε θα με εμποδίσει σε κάτι. Περνώντας ο καιρός το είδαν και στην πράξη και είναι και αυτοί πολύ ήσυχοι με το όλο θέμα γιατί βλέπουν ότι όντως ζω μια χαρά, ότι έχω τις παρέες μου, έχω μια καλή ζωή οπότε το έχουν δει πλέον και με τα μάτια τους πως κάποιος με HIV μπορεί να ζήσει και να έχει μία καλή ποιότητα ζωής.

Κοινωνικός αποκλεισμός υπάρχει και είναι έντονος. Μπορεί εγώ να ζω καλά με αυτό και το στενό μου περιβάλλον να μην έχει πρόβλημα με αυτό, αλλά δε σημαίνει ότι δε βιώνω και δεν έχω βιώσει ρατσιστικές συμπεριφορές. Έχω δει ανθρώπους να κάνουν δύο βήματα πίσω όταν τους λέω ότι είμαι οροθετικός και να αποφεύγουν να κάνουν χειραψία. Σε δημόσιες υπηρεσίες που έχει χρειαστεί να δηλώσω κατάσταση υγείας έχω δει κακές συμπεριφορές. Από πλευράς ενημέρωσης είμαστε πολύ πίσω.

Το πρόβλημα ξεκινάει από το σχολείο και από το γεγονός ότι δεν υπάρχει σεξουαλική διαπαιδαγώγηση ούτε στις αίθουσες ούτε στα σπίτια μας. Θεωρώ ότι όσο ακόμα έχουμε ένα υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων μαζί μάλλον δεν πρόκειται να υπάρξει ποτέ σεξουαλική διαπαιδαγώγηση γιατί βλέπουμε την εκκλησία να επεμβαίνει γενικά σε θέματα πολιτείας πάρα πολύ έντονα κι ενώ δε θα έπρεπε. Οπότε έχει επέμβει να μην μπει ούτε η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση στο πλαίσιο του σχολείου.

Ούτε οι περισσότεροι Έλληνες γονείς μιλάνε για τέτοια θέματα στα παιδιά τους, άρα ένας νέος άνθρωπος στην Ελλάδα ξεκινάει τη σεξουαλική του ζωή στις περισσότερες περιπτώσεις χωρίς να ξέρει τίποτα ή ελάχιστα πράγματα σχετικά με το HIV.

Έχω σύντροφο που δεν είναι οροθετικός και σκοπεύουμε να παραμείνει έτσι (γέλια). Εννοώ το να μην είσαι οροθετικός και να έχεις σχέση με κάποιον που είναι δε σημαίνει ότι το στάτους αυτό θα αλλάξει κάποια στιγμή. Εφόσον ξέρουμε τι γίνεται και πως να προστατευτούμε.

Πλέον κάποιος οροθετικός που ακολουθεί αγωγή έχει χαμηλό ιικό φορτίο, δηλαδή, η ποσότητα του ιού που έχει κάποιος στο σώμα του, λόγω της αγωγής από τη στιγμή που ξεκινάς αρχίζει και πέφτει. Κάποια στιγμή λοιπόν μετά από ένα διάστημα που είναι κάποιος σε αγωγή το ιικό φορτίο φτάνει στο επίπεδο που λέμε ότι είναι μη ανιχνεύσιμο και όταν κάποιος έχει σε αυτά τα επίπεδα ιικό φορτίο δεν θεωρείται πλέον και μεταδοτικός. Αυτό δε σημαίνει βέβαια ότι συνιστούμε να μην χρησιμοποιείται προφυλακτικό. Απλά ότι το κάνει ακόμα πιο ασφαλές και σε περίπτωση που γίνει ένα ατύχημα, οι πιθανότητες να γίνει μετάδοση με τόσο χαμηλό ιικό φορτίο είναι σχεδόν απίθανες. Στη συγκεκριμένη περίπτωση με το σύντροφο που είμαι τώρα το ήξερε ήδη πριν καν προκύψει η σχέση επειδή κάναμε παρέα σε φιλικό επίπεδο πριν μας βγει το ερωτικό. Οπότε είναι κάτι που το γνώριζε εξαρχής ήταν κάτι με το οποίο σαν ιδέα ήταν ήδη συμφιλιωμένος και το είχε δουλέψει πριν από εμένα.

Γενικά, πριν από τον Τέλη, τον σύντροφο που έχω τώρα, πάντα το ανακοίνωνα σε υποψήφιους ερωτικούς συντρόφους εξαρχής. Υπήρχαν και καλές και άσχημες αντιδράσεις και όλα ήταν αναμενόμενα. Σίγουρα υπήρξαν και αυτοί που το άκουσαν και ζήτησαν βιαστικά το λογαριασμό ή αυτοί που εξαφανίστηκαν μυστηριωδώς. Ήταν αναμενόμενο και μπορώ να καταλάβω τους λόγους άσχετο αν το θεωρώ λογικό ή όχι.

Την φαρμακευτική αγωγή την παίρνεις δωρεάν, δεν την πληρώνεις γιατί την καλύπτουν τα ασφαλιστικά ταμεία. Βέβαια αυτό σε ορισμένες περιπτώσεις δημιουργεί προβλήματα στην πρόσβαση γιατί για να την πάρεις δωρεάν πρέπει να είσαι ασφαλισμένος κάπου. Οπότε σε περιπτώσεις ανθρώπων που δε μπορούν να έχουν ή να ανανεώσουν ένα βιβλιάριο ή την ασφάλειά τους ή σε περιπτώσεις μεταναστών, η πρόσβαση σε φάρμακα είναι δύσκολη.

Η θεραπεία, η αντιρετροϊκή αγωγή που παίρνει κάποιος είναι σε καθημερινή βάση. Δεν είναι ίδια τα φάρμακα για όλους και πλέον υπάρχει μια ποικιλία φαρμάκων οπότε ανάλογα με την κάθε περίπτωση μπορείς να πάρεις διαφορετική αγωγή. Μπορεί να είναι και ένα χάπι την ημέρα. H δική μου είναι τρία και νομίζω ότι με τις αγωγές που κυκλοφορούν σήμερα στη χειρότερη περίπτωση μπορεί να πάρει κανείς 4 χάπια την ημέρα. Είναι δύσκολο να βρεθεί θεραπεία γιατί είναι η φύση του ιού τέτοια.

Πρόκειται για έναν ιό που κάνει μεταλλάξεις άρα μπορεί να πάρεις ένα φάρμακο και ο ιός μετά να μεταλλαχθεί και να μη λειτουργεί αυτή η αγωγή.

Κάτι το οποίο επίσης λανθασμένα συγχέουμε στην Ελλάδα λόγω της άγνοιας είναι ο HIV και το AIDS. Ακούμε να μιλάνε για φορείς του AIDS κάτι που είναι λάθος γιατί το AIDS είναι η νόσος. Το να πεις ότι κόλλησες AIDS είναι λάθος. Είναι σαν να έχεις γρίπη και να λες ότι κόλλησες πυρετό. Δεν κολλάς πυρετό, ίωση κολλάς. Αυτό που μεταδίδεται είναι ο HIV, ο οποίος είναι ένας ιός που αν κάποιος τον έχει και δεν ακολουθήσει την αντιρετροϊκή θεραπεία που χρειάζεται κάποια στιγμή κι όχι άμεσα γιατί εξελίσσεται με αργούς ρυθμούς, θα μεταλλαχθεί σε AIDS. Θα φτάσουμε στο στάδιο, δηλαδή, που είναι πολύ εξασθενημένο το ανοσοποιητικό γιατί αυτό κάνει ο ιός, εξασθενεί το ανοσοποιητικό, κι αυτό θα σε οδηγήσει στο να αρχίσεις να νοσείς.