Ελεύθερος Τύπος
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Τι θα γινόταν αν λέγαμε αλήθεια – Οι ζωές έξι ανθρώπων μπλέκονται στο νέο βιβλίο της Clare Pooley

Ξένια Στούκα [email protected]

Τι θα γινόταν αν αντί για ψέματα λέγαμε την αλήθεια;

Η ερώτηση αυτή είναι γραμμένη στο «Πράσινο Σημειωματάριο» με την επιγραφή «The Authenticity Project», που αφήνεται στο καφέ της Μόνικα, της κεντρικής ηρωίδας του νέο βιβλίου της Clare Pooley.

Το τετράδιο ανήκει στον εκκεντρικό ζωγράφο Julian Jessop, εβδομήντα εννέα ετών. Η Μόνικα εγκατέλειψε την καριέρα της στη δικηγορία για να ανοίξει το καφέ, όμως τα πράγματα δεν πηγαίνουν τόσο καλά όσο θα ήθελε.

Oταν βρίσκει το τετράδιο του Julian, γράφει με τη σειρά της τη δική της αλήθεια -την επιθυμία της να κάνει παιδί- και αφήνει το τετράδιο για να το βρει άλλος. Eχοντας όμως διαβάσει την ιστορία του Julian, η Μόνικα αποφασίζει να βρει έναν τρόπο να τον βγάλει από τη μοναξιά του.

Ο επόμενος που βρίσκει το τετράδιο είναι ο Hazard, εθισμένος στις ουσίες, που θέλει απεγνωσμένα να αφήσει πίσω του τις κακές συνήθειες, αλλά ακόμα δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τη δική του αλήθεια.

Αντιθέτως, αποφασίζει να βρει έναν ιδανικό σύντροφο για τη Monica, ώστε να αποκτήσει το παιδί που τόσο θέλει.

Οι ζωές των έξι συνολικά ανθρώπων που αποκαλύπτουν τις ενδόμυχες αλήθειες και επιθυμίες τους στο τετράδιο συνυφαίνονται, καθώς όλοι ανακαλύπτουν τη δύναμη, αλλά και τον κίνδυνο της ειλικρίνειας.

Το «Πράσινο Σημειωματάριο» είναι το πρώτο μυθιστόρημα της Pooley, το οποίο αναμένεται να κυκλοφορήσει σε 29 χώρες.

Πρόκειται για ένα χορταστικό μυθιστόρημα με σύγχρονους χαρακτήρες που συμπυκνώνουν γνωστές πτυχές της ζωής μας και μας κάνουν να δούμε το σήμερα με άλλη ματιά. Με έντονο κινηματογραφικό στιλ το μυθιστόρημα της Pooley γεμάτο συγκίνηση και χιούμορ μας ταξιδεύει στο ατμοσφαιρικό Λονδίνο.

Η Βρετανίδα συγγραφέας Clare Pooley εμπνέεται από τα είκοσι χρόνια που πέρασε στο χώρο της διαφήμισης, αλλά και από την προσωπική της ιστορία, όπως την αποτύπωσε στο αυτοβιογραφικό της βιβλίο «The Sober Diaries», το οποίο έλαβε διθυραμβικές κριτικές όταν κυκλοφόρησε το 2017.

Η προσπάθειά της να συνδυάσει την καριέρα της με την οικογένεια της προκάλεσε τεράστιο στρες. Η Pooley αποφάσισε να παραιτηθεί για να αφοσιωθεί στην οικογένειά της, κατέληξε όμως υπέρβαρη, καταθλιπτική, να πίνει ένα μπουκάλι κρασί τη μέρα και να αναρωτιέται αν είναι αλκοολική.

«Πριν από τέσσερα χρόνια, ο κόσμος μου, όπως παρουσιαζόταν στα social media, ήταν φαινομενικά τέλειος. Η πραγματικότητα ήταν πολύ διαφορετική. Κατέρρεα. Αποφάσισα να πω την αλήθεια για το τι συνέβαινε, πρώτα στο μπλογκ μου και στη συνέχεια στο απομνημόνευμά μου, πράγμα που μεταμόρφωσε όχι μόνο τη δική μου ζωή, αλλά και τις ζωές χιλιάδων άλλων. Ολοι λένε ψέματα για τη ζωή τους», περιγράφει η συγγραφέας Clare Pooley για το πώς συνέθεσε την εμπειρία αυτή στο βιβλίο, στο οποίο η ζωή της αποτυπώνεται στο πρόσωπο της Alice, της νεαρής μητέρας μπλόγκερ, που παρουσιάζει μια τέλεια ζωή στο Instagram, ενώ στην πραγματικότητα καταρρέει και δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα με το παιδί της.

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ- ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ

Η Μόνικα είχε δοκιμάσει όλα τα καταστήματα καφέ στον δρόμο από το διαμέρισμα μέχρι το γραφείο της. Υπήρχαν τα καταθλιπτικά, τα βαρετά και βρόμικα, καθώς και οι απρόσωπες αλυσίδες μαζικής παραγωγής.

Κάθε φορά που έδινε τα χρήματά της για έναν υπερτιμημένο, μετριότατο καφέ στο χέρι, φανταζόταν πώς θα ήταν το ιδανικό γι’ αυτήν κατάστημα καφέ.

Δεν θα υπήρχε πουθενά δάπεδο από μπετό, ούτε χυτό πλαστικό, γυμνές σωληνώσεις ή βιομηχανικού τύπου φωτιστικά ή τραπέζια· θα ήταν σαν να πήγαινες καλεσμένος σ’ ένα σπίτι.

Θα υπήρχαν αναπαυτικές, παράταιρες πολυθρόνες, επιλεγμένα έργα τέχνης στους τοίχους, εφημερίδες και βιβλία. Βιβλία παντού, όχι μόνο διακοσμητικά, αλλά βιβλία που θα μπορούσες να ξεφυλλίσεις, να διαβάσεις ή και να πάρεις μαζί σου σπίτι, αρκεί να άφηνες ένα άλλο στη θέση του.

Ο (ή η, πρόσθεσε αμέσως η Μόνικα) μπαρίστα δεν θα ρωτούσε το όνομά σου προκειμένου να το γράψει ανορθόγραφα πάνω στο ποτήρι σου, αλλά θα το ήξερε ήδη. Θα σε ρωτούσε για τα παιδιά σου και θα θυμόταν το όνομα της γάτας σου.

Και τότε, καθώς περπατούσε στην οδό Φούλαμ, πρόσεξε ότι το παλιό σκονισμένο καραμελάδικο που βρισκόταν εκεί από πάντα είχε κλείσει τελικά. Μια μεγάλη ταμπέλα στην πρόσοψη έγραφε ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ. Κάποιος πλακατζής αποκεί γύρω είχε βανδαλίσει την επιγραφή.

Κάθε φορά που η Μόνικα περνούσε μπροστά από το άδειο κατάστημα άκουγε τη φωνή της μητέρας της. Εκείνες τις τελευταίες βδομάδες, που μύριζαν αρρώστια και αποσύνθεση και που τις είχε σημαδέψει ο θόρυβος των αδιάκοπων ηλεκτρονικών μπιπ των ιατρικών μηχανημάτων, η μητέρα της είχε βαλθεί να προλάβει να μεταδώσει στην κόρη της τη σοφία δεκαετιών, πριν να είναι αργά.

info: «Το Πράσινο Σημειωματάριο», Clare Pooley

Εκδόσεις Μεταίχμιο

Μετάφραση: Βούλα Αυγουστίνου

Από τις 16/3 διαθέσιμο για online αγορές.

Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου

Ειδήσεις σήμερα

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, ανά πάσα στιγμή στο EleftherosTypos.gr

 

 

Προτεινόμενα για εσάς

Ο Στάθης Καλύβας μιλά στον Ε.Τ. για «Το Ελληνικό Όνειρο» και τους… εφιάλτες μετά την πανδημία

Δημήτρης Ντόγκας

Η Έρημος των Ταρτάρων: Ένα βιβλίο-μύθος της ιταλικής κι ευρωπαϊκής λογοτεχνίας

Στέργιος Πουλερές