ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ
ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Ο ματωμένος Μάης του ’36 στη Θεσσαλονίκη [εικόνες]

Ο ματωμένος Μάης του ’36 στη Θεσσαλονίκη [εικόνες]

Κωνσταντίνος Μπορδόκας

Είναι 9 Μαΐου 1936 όταν η, νόμιμη ακόμα, κυβέρνηση Μεταξά στέλνει στη Θεσσαλονίκη το Γ΄ Σώμα Στρατού για να καταστείλει τις κλιμακούμενες απεργιακές κινητοποιήσεις των καπνεργατών της πόλης.

Το συγκεντρωμένο πλήθος των απεργών αγνοώντας την κυβερνητική επιστράτευση επιχειρεί να κινηθεί προς το κτίριο της Γενικής Διοίκησης, οι χωροφύλακες το εμποδίζουν, αλλά αυτή τη φορά δεν πυροβολούν στον αέρα όπως την προηγούμενη μέρα, αλλά στο ψαχνό, ενώ έφιπποι χωροφύλακες επιτίθενται με τις σπάθες τους στους άοπλους διαδηλωτές.

Τα γεγονότα σε πρωτοσέλιδο της εποχής που χαρακτηρίζει τη πόλη «Επαναστατημένη Βαρκελώνη»

Είναι τέτοια η μανία των ανδρών της χωροφυλακής, που χρειάζεται να τους συγκρατήσουν τα στρατιωτικά τμήματα για να αποφευχθεί μεγαλύτερη σφαγή. Ακόμα κι έτσι όμως, στους δρόμους της πόλης βρίσκονται 12 νεκροί, 32 βαριά τραυματίες και 250 ελαφρά, χωρίς μέσα σε αυτούς να υπάρχει ούτε ένας χωροφύλακας. Τα ονόματα των νεκρών είναι: Β. Σταύρου, Ίντο Σεννόρ, Ι. Πανόπουλος, Δ. Αγλαμίδης, Αναστάσιος Τούσης, Σαλβαντόρ Ματαράσο, Δημήτρης Λαιλάνης, Αναστασία Καρανικόλα, Σ. Διαμαντόπουλος, Ιωάννης Πιτάρης, Ευθύμης Μάνος και Εμμανουήλ Ζαχαρίου.

Η τραγική μητέρα που θρηνεί το χαμό του γιου της γίνεται πηγή έμπνευσης για τον «Επιτάφιο» του Γιάννη Ρίτσου

Τα αιματηρά γεγονότα, που οδηγούν τρεις μήνες μετά στη δικτατορία της 4ης Αυγούστου, δεν αφήνουν ανεπηρέαστο τον Γιάννη Ρίτσο. Ο μεγάλος μας ποιητής βλέποντας τη μάνα του 25χρονου αυτοκινητιστή Τάσου Τούση να σπαράζει πάνω από το νεκρό παιδί της, αρχικά εστιάζει στο προσωπικό δράμα της μάνας και εν συνεχεία στην απαίτηση να μην πάει χαμένος κι αυτός ο θάνατος.

Σχεδιάγραμμα των σημείων της Θεσσαλονίκης που δολοφονούνται οι διαδηλωτές.

Το ποιητικό του έργο «Επιτάφιος» που κυκλοφορεί την ίδια χρονιά απαγορεύεται από τη λογοκρισία της δικτατορίας του Μεταξά, ενώ αντίτυπα του βιβλίου καίγονται στους Στύλους του Ολυμπίου Διός. Όμως, η φλόγα της του έργου όχι μόνο δε σβήνει αλλά ξαναφουντώνει το 1960, όταν ο Μίκης Θεοδωράκης λαμβάνει στο Παρίσι την ομώνυμη ποιητική συλλογή του Ρίτσου, και συγκλονισμένος γράφει μέσα σ’ ένα απόγευμα τα εμβληματικά τραγούδια που περνούν τα γεγονότα του 1936 στα χείλη όλων των Ελλήνων:

«Γλυκέ μου, εσύ δε χάθηκες, μέσα στις φλέβες μου είσαι.

Γιε μου., στις φλέβες ολουνών, έμπα βαθιά και ζήσε».

Ακολούθησε το eleftherostypos.gr στο Google News και μάθε πρώτος όλες τις ειδήσεις 

Ειδήσεις σήμερα

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, ανά πάσα στιγμή στο EleftherosTypos.gr

Προτεινόμενα για εσάς

Τραγωδία στη Θεσσαλονίκη: Αναβλήθηκε η κηδείας της 14χρονης λόγω νεκροψίας-νεκροτομής για το «ιατρικό λάθος»

Ελεύθερος Τύπος Newsroom

Άγριο επεισόδιο στη Θεσσαλονίκη: Έκαψαν 19χρονο με πυρσό

Ελεύθερος Τύπος Newsroom

Τραγωδία στη Θεσσαλονίκη: Νεκρός 59χρονος λιμενεργάτης που τραυματίστηκε σοβαρά από κλαρκ

Κορονοϊός – Θεσσαλονίκη: Μειώνεται σταθερά το ιικό φορτίο των λυμάτων [διάγραμμα]

Θεσσαλονίκη: Ελεύθεροι οι συλληφθέντες που κατηγορούνται ότι εξανάγκαζαν τα παιδιά τους σε επαιτεία

Θεσσαλονίκη: Νεκρός ανασύρθηκε ηλικιωμένος από τον Θερμαϊκό

Θεσσαλονίκη: Ομάδα αγνώστων λήστεψε αστυνομικό

Κέντρο της Pfizer στη Θεσσαλονίκη: Ήδη 4.000 βιογραφικά για τις πρώτες 100 θέσεις εργασίας

Ελεύθερος Τύπος Newsroom

Κορονοπάρτι ΑΠΘ: «Κινδυνεύει να χάσει το πόδι του» – Τι λέει η μητέρα του 23χρονου που παρασύρθηκε από μπουλντόζα

Ελεύθερος Τύπος Newsroom