Ελεύθερος Τύπος
ΑΠΟΨΕΙΣ

Η σκόνη…

Newsroom eleftherostypos.gr

ΛΙΓΑ είναι ίδια με πριν, μετά τη συνολική παρουσία του Κ. Μητσοτάκη στη ΔΕΘ. Καθώς ο πρωθυπουργός γύρισε σελίδα και έθεσε από τώρα και την ατζέντα, αλλά και το δίλημμα των εκλογών που θα γίνουν το 2023. Και το έκανε αυτό γιατί μπόρεσε να το κάνει. Και μπόρεσε να το κάνει γιατί μετά από πολλά και δύσκολα χρόνια, μια κυβέρνηση μπορεί να παράγει πλούτο και να τον επιστρέφει με δίκαιο τρόπο, ως μέρισμα στην κοινωνία.

Γράφει ο Μπάμπης Παπαπαναγιώτου

Προϋπόθεση όμως για μια τέτοια φιλολαϊκή πολιτική είναι η παραγωγή πλούτου μέσω της ανάπτυξης και μέσω της ανάκτησης της εμπιστοσύνης από την κοινωνία και τις αγορές. Μέσα σε δύο χρόνια, και εν μέσω πολλαπλών και πρωτόγνωρων κρίσεων, η κυβέρνηση κατάφερε αυτό μέχρι πριν από μερικούς μήνες φαινόταν ακατόρθωτο: Να υπερβεί όλους τους στόχους για την ανάπτυξη και την αύξηση του ΑΕΠ, ώστε να μπορέσει να επιστρέψει κοινωνικό μέρισμα σε όλους και όχι στους λίγους, όπως ματαίως και απελπισμένα συνεχίζει να υποστηρίζει ο Α. Τσίπρας.

ΣΤΗ ΔΕΘ ο Κ. Μητσοτάκης υπήρξε ώριμα και μελετημένα γενναιόδωρος, χωρίς να διατρέχει τον κίνδυνο να χαρακτηριστεί επιπόλαιος παροχολόγος και λαϊκιστής. Οσα εξήγγειλε ήταν αρκετά, αλλά και μετρημένα. Και, κυρίως, δεν ήταν κομμένα από κάποιο ξεχασμένο λεφτόδεντρο που δεν πρόλαβε να κορφολογήσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι πραγματικό χρήμα, το οποίο δημιουργήθηκε με σχέδιο, δουλειά και αξιοπιστία. Ταυτοχρόνως, οι εξαγγελίες του πρωθυπουργού έκαναν ένα ταυτόχρονο και διπλό πολιτικό άνοιγμα: Ενα προς το Κέντρο με το οριζόντιο δίχτυ κοινωνικής προστασίας, το οποίο με τη σειρά του ενίσχυσε κι άλλο το πιο ισχυρό κοινωνικό κράτος που έχει δει η χώρα τις τελευταίες δεκαετίες. Και ένα προς την Κεντροδεξιά, πάλι οριζόντιο αλλά πιο στοχευμένο προς τη μεσαία τάξη, το οποίο ενίσχυσε τη συσπείρωση της κεντροδεξιάς εκλογικής βάσης της κυβέρνησης. Ασπίδα στις ανατιμήσεις και έμμεση ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος για όλους και απαλλαγή από τον φορολογικό βραχνά των γονικών παροχών. Με φόντο σε όλα αυτά την προτεραιοποίηση του ενδιαφέροντος για τους νέους.

ΑΥΤΟ το γήπεδο που το όρισε -εν τοις πράγμασι- ο ίδιος ο Κ. Μητσοτάκης είναι το γήπεδο της επόμενης διπλής εκλογικής αναμέτρησης, αλλά και ένα γήπεδο στο οποίο παίζει μόνος του, ουσιαστικά χωρίς αντίπαλο. Αυτό δεν χρειάστηκε παρά λίγη ώρα για να επιβεβαιωθεί, από την ηχηρά αμήχανη αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ. Ο οποίος επί της ουσίας δεν είπε τίποτα για την ταμπακέρα και προσπάθησε απλώς να κρύψει την πολιτική ένδεια του πίσω από πολιτικές πομφόλυγες και fake news. Εμεινε να υποστηρίζει στα λόγια αυτό που ήδη ο Κ. Μητσοτάκης κάνει πράξη: ένα πιο πλούσιο κράτος που νοιάζεται στην πράξη για τις πιο ευπαθείς ομάδες και τους νέους.

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, με αυτοκριτική και γενναιότητα, βγαίνει από τη δύσκολη περίοδο των καταστροφικών πυρκαγιών και των λαθών που έγιναν, και εφόσον η πανδημία δεν επιφυλάσσει κι άλλες δυσάρεστες εκπλήξεις, έχει μπροστά της σχεδόν άλλα δύο χρόνια να ζητήσει και να πάρει την επανεκλογή της, ολοκληρώνοντας τη μεταρρύθμιση της χώρας και οδηγώντας την στη στέρεη ανάπτυξη, η οποία μπορεί να παραγάγει «μόνιμο κοινωνικό μέρισμα». Αυτό θα είναι και το δίλημμα των επόμενων εκλογών. Ρητά διατυπωμένο δημοσίως και από τώρα. Χωρίς κρυμμένους άσους στο μανίκι και χωρίς να ξεπηδούν ξαφνικά λαγοί μέσα από κάποιο καπέλο.

ΤΑ ερωτήματα που μένει να απαντηθούν δεν είναι πολλά. Δύο εξ αυτών, όμως, έχουν ξεχωριστό ενδιαφέρον για τον ΣΥΡΙΖΑ. Το πρώτο είναι βραχυπρόθεσμο: Τι θα κάνει ο Α. Τσίπρας το Σαββατοκύριακο στη ΔΕΘ; Θα πλειοδοτήσει σε «παροχές» με την ασφάλεια της αντιπολίτευσης; Αν επιχειρήσει κάτι τέτοιο, κινδυνεύει να ξεπεράσει το όριο της πολιτικής γελοιότητας. Ή μήπως θα επιλέξει να σηκώσει κι άλλο τους αντιπολιτευτικούς τόνους, ενώ έχει χτυπήσει ταβάνι; Τότε το μόνο που θα πετύχει είναι να διευρύνει κι άλλο το χάσμα που τον χωρίζει από την πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας.

ΤΟ δεύτερο έχει έναν χρονικό ορίζοντα διετίας: Χωρίς τον «μπαμπούλα» των πρόωρων εκλογών, πώς θα μπορέσει να κρατήσει το κόμμα του σε «ομηρία» και ο ίδιος να κρατήσει την καρέκλα του; Για πόσο μπορεί ακόμα να αντέξει τη «σκόνη του Κούλη», χωρίς «μπαμπούλα» και με ένα κόμμα κολλημένο, που έχει χάσει το 1/3 της εκλογικής δύναμής του; Μετά τη διετία και μετά από μια πέμπτη ήττα, τα πράγματα είναι απολύτως ξεκάθαρα.

Η ΥΠΕΡΒΑΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ

Η διακομματική συναίνεση ασφαλώς είναι καλή και ζητούμενο για τη Δημοκρατία, την πρόοδο και την πολιτική σταθερότητα της χώρας. Αλλά πώς μπορεί να επιτευχθεί διακομματική συναίνεση όταν το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν θέλει ούτε την πρόοδο -γιατί αυτό που θέλει οδηγεί στην οπισθοδρόμηση- ούτε την πολιτική σταθερότητα; Το έχει πει πολύ εύστοχα η κ. Αχτσιόγλου, ότι η κανονικότητα ποτέ δεν είναι ευνοϊκή για τον ΣΥΡΙΖΑ.

Τα κουκιά είναι μετρημένα: Σε αυτή την περίπτωση δεν μπορεί να υπάρξει συναίνεση, τουλάχιστον με την αξιωματική αντιπολίτευση. Και πλέον, όπως είπε ο πρωθυπουργός, δεν θέλει συναίνεση με ένα τέτοιο κόμμα. Ο Κ. Μητσοτάκης όμως για μία ακόμα φορά δεν αρκείται στις διαπιστώσεις. Αφού έκανε τον Α. Τσίπρα να μείνει με τον «μουτζούρη» της μη συναίνεσης στο χέρι, έκανε μια υπερβατική κίνηση: Διαμορφώνει τις συνθήκες να έχει συναίνεση με την ίδια την κοινωνία. Απ’ ευθείας και αδιαμεσολάβητα.

Κάθε εχέφρων πολίτης, ανεξαρτήτως τι λέει και τι κάνει ο Α. Τσίπρας, ξέρει από πρώτο χέρι αν έχει περισσότερα ή λιγότερα χρήματα στην τσέπη του. Ξέρει αν ένα μέτρο έχει θετικές ή αρνητικές επιπτώσεις στον ίδιο. Και έχει άποψη για την πορεία της χώρας, χωρίς να χρειάζεται να του «εξηγήσει» κάποιος κ. Βερναρδάκης ή κάποια κυρία Χρηστίδου.

Αυτή η συναίνεση είναι πολύ πιο ισχυρή από οποιαδήποτε άλλη συναίνεση, η οποία πολλές φορές έχει και πολιτικά ανταλλάγματα «κάτω από το τραπέζι». Είναι πιο διαφανής και ισχυρή συναίνεση. Η οποία έχει και το μοναδικό πλεονέκτημα να αίρεται μονομερώς από την κοινωνία. Οταν δεν είναι στραβός ο γιαλός, αλλά η κυβέρνηση αρμενίζει στραβά.

Το «στοίχημα» στο ΚΙΝ.ΑΛ.

Μεταβάλλονται διαρκώς οι «αποδόσεις» στο «στοίχημα» για το ποιος θα βγει πρώτος στην κούρσα για την ηγεσία του ΚΙΝ.ΑΛ. Οι τελευταίες «αποδόσεις» -αν και ο εναπομένων χρόνος πολιτικά είναι πολύς- δείχνουν να πέφτει η «απόδοση» για τη νίκη του Ν. Ανδρουλάκη και του Α. Λοβέρδου και να ανεβαίνει η «απόδοση» για την επανεκλογή της Φ. Γεννηματά.

Ενώ η νίκη του Χ. Καστανίδη θυμίζει τις αποδόσεις που είχε το 2004 η κατάκτηση του Euro από την Ελλάδα πριν αρχίσει το Euro. Ως γνωστόν, το «στοίχημα» δείχνει ποιος είναι πιθανόν να κερδίσει και ποιος είναι πιο δύσκολο να κερδίσει. Γι’ αυτό και οι «αποδόσεις» είναι αντιστρόφως ανάλογες με τις εικαζόμενες πιθανότητες νίκης…

 

Από την στήλη «Δια Ταύτα» της έντυπης έκδοσης του Ελεύθερου Τύπου

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, ανά πάσα στιγμή στο EleftherosTypos.gr

 

Προτεινόμενα για εσάς

Οικονόμου για ελληνοτουρκικά και lockdown: Δεν αποκλείεται συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν, να αποφύγουμε τους περιορισμούς στη ζωή μας

Λάμπρος Κατσαρός

Μητσοτάκης για Μέρκελ: Είχαμε τις διαφωνίες μας, αλλά ήταν μια φωνή σταθερότητας

Ελεύθερος Τύπος Newsroom

Οι 33 λέξεις του κ. Σπίρτζη

Kon

«Κλείδωσε» η συνάντηση Μητσοτάκη-Ελπιδοφόρου στη Νέα Υόρκη

Ελεύθερος Τύπος Newsroom

Πιθανή η συνάντηση Μητσοτάκη-Ελπιδοφόρου μετά το mea culpa του Αρχιεπισκόπου Αμερικής

Ελεύθερος Τύπος Newsroom

Το μήνυμα αισιοδοξίας Μητσοτάκη στην ομογένεια και η απουσία του Αρχιεπισκόπου Αμερικής Ελπιδοφόρου

Ελεύθερος Τύπος Newsroom

Συνάντηση Μητσοτάκη με Γκουτέρες – Τον ενημέρωσε για την τουρκική παραβατικότητα – Λύση για Κύπρο βάσει ψηφισμάτων ΟΗΕ

Ελεύθερος Τύπος NewsRoom

Μητσοτάκης: Συμβάλλουμε στο παγκόσμιο τείχος ανοσίας – Έχουμε δωρίσει 1,3 εκατ. δόσεις εμβολίων

Ελεύθερος Τύπος NewsRoom

Ακυρώθηκε η συνάντηση Μητσοτάκη – Ελπιδοφόρου στο Ground Zero στη Νέα Υόρκη

Ελεύθερος Τύπος NewsRoom