ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ
ΑΠΟΨΕΙΣ

Φώφη Γεννηματα: Στη διπλή γραμμή του δρόμου

Newsroom eleftherostypos.gr

Σε ένα από τα επεισόδια του δανικού «Borgen», μίας από τις πιο δημοφιλείς πολιτικές σειρές του Netflix, η πρόεδρος των Μετριοπαθών ξεφορτώνεται έναν δελφίνο του κόμματος, στέλνοντάς τον επίτροπο στις Βρυξέλλες.

Γράφει η Δέσποινα Κονταράκη

Ομως, χάνει τις εκλογές, φεύγει στο εξωτερικό και, όταν στην επόμενη σεζόν επιστρέφει, βρίσκει το εκδιωχθέν στέλεχος στη θέση του προέδρου. Η σειρά έχει φανατικούς φίλους ανάμεσα στην ευρωπαϊκή ελίτ, η οποία αναγνωρίζει κομμάτια του εαυτού της σε πολλά από αυτά που διαδραματίζονται στη μικρή σκανδιναβική χώρα. Οχι, βέβαια, ακριβώς όπως στη σειρά, διότι η πραγματικότητα, ως γνωστόν, ξεπερνά την τέχνη. Οσο για την Ελλάδα, μπορεί να μην έγινε ποτέ Δανία του Νότου, όμως έχουμε κι εδώ τα δικά μας σοσιαλιστικά δράματα.

ΟΠΩΣ ΑΥΤΟ που παίχθηκε την περασμένη εβδομάδα με την καθαίρεση του Ανδρέα Λοβέρδου από τη θέση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΚΙΝ.ΑΛ. Μια εξαιρετική σκηνή, που θα έπρεπε να συμπεριληφθεί, αν κάποιος σκεφτόταν να το δραματοποιήσει τηλεοπτικά, θα ήταν αυτή που διημείφθη πριν από λίγες ημέρες σε πρωινή εκπομπή: Δημοσιογράφος: «Μεταφέρω αυτούσιο το ερώτημα του τηλεθεατή Μανώλη: “Τον Λοβέρδο γιατί τον… έφαγε;”». Πρόεδρος: «Πείτε στον Μανώλη ότι δεν… έφαγα κανέναν Λοβέρδο».

Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι ότι το σίριαλ, που εξελίσσεται εδώ και καιρό στο Κίνημα Αλλαγής, έχει πολλές μεταπτώσεις αλλά καμία κορύφωση. Από τότε που το ΠΑΣΟΚ έπαψε να είναι ΠΑΣΟΚ, απέμεινε να κινείται στην περιοχή του κέντρου σαν εκκρεμές που έχει χάσει το κέντρο βάρος του. Πότε γέρνει περισσότερο αριστερά, πότε περισσότερο προς τα δεξιά, με αποτέλεσμα όποιος το παρακολουθεί να ζαλίζεται. Με οφθαλμιατρικούς όρους, όταν προσπαθείς να κοιτάς ταυτόχρονα και δεξιά και αριστερά, κινδυνεύεις να αλληθωρίσεις.

ΑΝ, ΒΕΒΑΙΩΣ, όλα τα προηγούμενα είναι extra large ειπωμένα, δεν θα ήταν διόλου υπερβολή αν λέγαμε πως το ΚΙΝ.ΑΛ. έχει χάσει το στίγμα του, με αποτέλεσμα να αποπροσανατολίζονται όσοι το παρακολουθούν. Η ίδια η πρόεδρος του Κινήματος, πάντως, επιμένει πως κοιτάει μπροστά και πως κανένα δίλημμα δεν υπάρχει. Το ΚΙΝ.ΑΛ. δεν συμπλέει ούτε με τη Νέα Δημοκρατία ούτε υποκύπτει στο φλερτ του ΣΥΡΙΖΑ. Το ζητούμενο, βέβαια, είναι: Πρώτον, να το πιστέψουν τα στελέχη του και, δεύτερον και σημαντικότερο, να το πιστέψουν οι πολίτες που υποστηρίζουν το ΚΙΝ.ΑΛ.

ΑΝ ΚΡΙΝΟΥΜΕ από τις περισσότερες δημοσκοπήσεις, οι ψηφοφόροι του ΚΙΝ.ΑΛ. επικροτούν και υποστηρίζουν την πολιτική της κυβέρνησης. Η απήχηση, μάλιστα, που γνωρίζει ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν εξαντλείται μόνο στον χώρο του κέντρου, όπου η κυριαρχία του δείχνει απόλυτη, αλλά είναι ισχυρή και στην Κεντροαριστερά, την οποία θα διεμβόλιζε, υποτίθεται, ο ΣΥΡΙΖΑ. Γι’ αυτό και είναι τόσο αγωνιώδης η προσπάθεια του Αλέξη Τσίπρα να συνασπίσει ένα «αντι-δεξιό» μέτωπο, υπολογίζοντας πως θα μπορούσε να καπελώσει τις λεγόμενες προοδευτικές δυνάμεις.

ΟΙ ΕΛΠΙΔΕΣ επιτυχίας του εγχειρήματος είναι σχεδόν μηδενικές, εξαιτίας των ισχυρών αντίρροπων τάσεων που υπάρχουν. Οι «αντι-ΠΑΣΟΚ» του ΣΥΡΙΖΑ, από τη μία, οι «αντι-ΣΥΡΙΖΑ» του ΚΙΝ.ΑΛ., από την άλλη. Γεγονός είναι ότι η μέχρι στιγμής στάση της Χαριλάου Τρικούπη δεν πιστώνεται ως δήλωση ανεξάρτητης πορείας, αλλά εκλαμβάνεται ως αμφιταλάντευση και, κυρίως, μετατρέπεται σε μία ακόμα εσωκομματική διαμάχη. Διότι επέλεξε σε αυτήν τη στιγμή να αντικαταστήσει τον Ανδρέα Λοβέρδο, ο οποίος, βέβαια, με τη σειρά του, εκτός από το ότι ήθελε να δείρει τον Τσίπρα, δεν κρύβει ότι θα διεκδικήσει την αρχηγία του κόμματος στο συνέδριο του Νοεμβρίου.

Η ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ, πάντως, απόφαση της προέδρου ερμηνεύτηκε και πάλι διπλά: Ως απομάκρυνση ενός εσωκομματικού αντιπάλου, αλλά και ως κλείσιμο ενός διαύλου με τη Νέα Δημοκρατία. Η επιλογή του Κώστα Σκανδαλίδη, ενός στελέχους με μακρά εμπειρία και πυροσβεστικές ικανότητες, δείχνει ότι επιθυμεί κάποιον που ξέρει να κατεβάζει την κατσαρόλα από το μάτι πριν εκραγεί, ενώ η επιλογή, σε δεύτερο φόντο, του Μιχάλη Κατρίνη σηματοδοτεί μια πιο «αριστερή» σκέψη και στάση. Αν σε αυτό το μίγμα προσθέσουμε και άλλες μεταβλητές, όπως τον Γ. Παπανδρέου, τον Ν. Ανδρουλάκη, τον Π. Γερουλάνο, τον Γ. Καμίνη, τον Χάρη Καστανίδη, καταλαβαίνουμε πως ο δρόμος μέχρι τον Νοέμβριο θα είναι ανηφορικός. Ο προορισμός άγνωστος.

*Η Δέσποινα Κονταράκη είναι αρχισυντάκτρια του Ελεύθερου Τύπου της Κυριακής 

Από την έντυπη έκδοση

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, ανά πάσα στιγμή στο EleftherosTypos.gr

Προτεινόμενα για εσάς

Θα μπορούσε να είναι ταινία, αλλά δεν είναι

Kon

Η αξιωματική αντιπολίτευση ξεπέρασε τον πιο πρωτόγονο και κακό εαυτό της

Kon

Νίκος Χαρδαλιάς: Ελβετικός σουγιάς…

Μιχάλης Μάρδας

Τα έξυπνα λογισμικά επικοινωνούν μεταξύ τους, οι έξυπνοι άνθρωποι πώς;

Tinad

H γερασμένη Ελλάδα

Kon

Βλέπουμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος

Ανδρέας Ντίνης

Γκρίνια γραμμένη στο χιόνι

Ανδρέας Ντίνης

Σπύρος Μπιμπίλας: Η αποκάλυψη ενός ανθρώπου κρυμμένου σε κοινή θέα

Μιχάλης Μάρδας

Ο κύκλος των χαμένων φοιτητών του ΣΥΡΙΖΑ…

Kon