Ελεύθερος Τύπος
ΑΠΟΨΕΙΣ

Σινεμά η Απαγόρευση

Πανζουρλισμός για το Joker: Ξεπέρασε τα 500 εκατ. δολάρια από τις προβολές

Στη δεκαετία του ’70, οι κανονισμοί των Γυμνασίων (δεν υπήρχαν Λύκεια τότε) στην ελληνική περιφέρεια προέβλεπαν ότι οι μαθητές μπορούσαν να παρακολουθήσουν κινηματογράφο μόνον αν συνοδεύονταν – εννοείται μόνον τις «κατάλληλες» ταινίες.

Γράφει ο Στέφανος Τζανάκης

Οι καθηγητές έκαναν εφόδους, οι γυμνασιάρχες έριχναν αποβολές, αλλά όποιος ήθελε να δει, έβλεπε. Πώς; Με τον γνωστό τρόπο που αντιμετωπίζει η νεολαία κάθε είδους απαγόρευση – οτιδήποτε δεν επιτρέπεται, γίνεται λόγος δοκιμής, αν μη τι άλλο.

Εκείνη την εποχή, το δίλημμα ήταν σινεμά ή τίποτα: τηλεόραση δεν υπήρχε στα περισσότερα σπίτια, το Ιντερνετ δεν υπήρχε ούτε ως ιδέα, δεν υπήρχαν πολλά σταθερά τηλέφωνα – πόσω μάλλον κινητά, ταμπλέτες και όλα τα σχετικά.

Σήμερα, κάθε διαμέρισμα διαθέτει και μία και δύο και τρεις τηλεοράσεις, κάποια laptops και οι Ελληνες των Ννημονίων συναγωνίζονται ποιος θα αγοράσει πρώτος το τελευταίο μοντέλο της Apple.

Τα 15χρονα έχουν πρόσβαση στα πάντα, εκτός αν η οικογένειά τους αποφασίσει ότι δεν θα τα εφοδιάσει με κινητό, δεν θα επιτρέπει τη χρήση υπολογιστή, δεν θα έχει wifi στο σπίτι. Ολα αυτά είναι εφικτά, αλλά μάλλον δεν εξασφαλίζουν την οικογενειακή ηρεμία.

Το «Τζόκερ» παίζεται τώρα στα σινεμά αλλά σε κάποιο διάστημα, όταν η φρενίτιδα κάνει τον κύκλο της, τα δικαιώματα της ταινίας θα πωληθούν στην τηλεόραση, οπότε θα είναι προσβάσιμη από το σπίτι. Αφήστε το «κατέβασμα» από τον υπολογιστή. Επομένως, ποιο είναι το νόημα της παρέμβασης -νομότυπης, σε κάθε περίπτωση- των υπαλλήλων του υπουργείου Πολιτισμού;

Η κατάταξη των ταινιών έχει ασφαλώς ένα νόημα, με την έννοια ότι οι θεατές πρέπει να έχουν υπ’ όψιν τους τι πρόκειται να παρακολουθήσουν, είτε στο σινεμά είτε στην τηλεόραση ή στον υπολογιστή. Αλλά επιστροφή στη δεκαετία του ’70; Για ποιο λόγο;

Οι σημερινές οικογένειες -ειδικά με δύο εργαζόμενους γονείς- δεν έχουν το χρόνο να παρακολουθούν το τι βλέπουν τα παιδιά τους. Επομένως, μόνον στην αυτοδέσμευσή τους μπορούν να ελπίζουν σε ό,τι αφορά θεάματα με βία. Υπάρχουν όμως και βίαιες ταινίες που είναι αριστουργήματα και μπορούν να προσφέρουν στα παιδιά τροφή για σκέψη. Σε κάθε περίπτωση, οι απαγορεύσεις δεν είναι ωφέλιμες για κανέναν, ειδικά στην εποχή μας, που δεν υπάρχει πρακτικός τρόπος να τηρηθούν.

Από την έντυπη έκδοση

*Ο Στέφανος Τζανάκης είναι διευθυντής έκδοσης του Ελεύθερου Τύπου

Προτεινόμενα για εσάς

Τζανάκης: Πάνω από 3.000 θάνατοι έως τις γιορτές αν δεν περάσουμε το 65% εμβολιασμών

Ελεύθερος Τύπος Newsroom

Σοκάρει ο Τζανάκης: 400.000-600.000 ανεμβολίαστοι θα νοσήσουν στο 4ο κύμα

Το στοίχημα της ανάκαμψης

Kon

Οι δρόμοι των γκάλοπ

Ελεύθερος Τύπος Newsroom

Φάρμακα από τον Λευκό Οίκο

Kon

Καλύτερες μέρες

Ελεύθερος Τύπος Newsroom

Αστυνομεύοντας τους εαυτούς μας

Kon

Ο ιός των γκάλοπ

Ελεύθερος Τύπος Newsroom

Μέτρα σε δόσεις

Kon