Ελεύθερος Τύπος
ΑΠΟΨΕΙΣ

Υπέροχα παιδιά…

Face control: Ο μέσος άνθρωπος μπορεί να αναγνωρίσει 5.000 πρόσωπα!

Οσο η Ελλάδα βρισκόταν ανάμεσα στις ανεπτυγμένες χώρες, πέστε ότι η φιλανθρωπία ήταν είδος πολυτελούς ενασχόλησης. Ομως, από το 2010 η ραχοκοκαλιά της χώρας τσακίστηκε.

Γράφει η Άννα Παναγιωταρέα

Η μεσαία τάξη, που δημιουργούσε, που αποταμίευε για τη δύσκολη ώρα, για την ανάγκη φίλου, που προετοίμαζε τη νεότερη γενιά με όραμα την ευημερία της πατρίδας και όνειρο τη βελτίωση της ζωής όλων των πολιτών, ήρθε και γονάτισε: Φόροι ασύλληπτοι. Δουλειές περιορισμένες, με ωράρια ελάχιστης απολαβής. Τράπεζες αφυδατωμένες. Αγορά στα όρια της ανυπαρξίας. Ανθρωποι που ζούσαν μετρημένα έπεσαν στο όριο της φτώχειας και όσοι ζούσαν κάτω από το όριο πλήθυναν τόσο πολύ. Πώς να τους οικονομήσει μια κοινωνία αδύναμη, με οικονομία σε ύφεση.

Κι εκεί που η φιλανθρωπία δεχόταν σχόλια ποικίλα, σήμερα η ελληνική κοινωνία σέβεται την προσφορά -όσων με διακριτικότητα και διάκριση- την ασκούν. Η φιλανθρωπία δεν είναι ελεημοσύνη. Περιφρονεί τον οίκτο. Είναι αγάπη, νοιάξιμο, συμπαράσταση, κατανόηση των προβλημάτων που ο αναγκεμένος άνθρωπος τα βλέπει μπροστά του κύμα τεράστιο να τον καταπιεί.

Κάθε φορά που καλούμαι σ’ έναν χώρο όπου μαζεύονται πολλοί για να προσφέρουν -το πολύ ή το λίγο που μπορούν- για σκοπό που κάνει πιο ανθρώπινη την καθημερινότητά μας, ειλικρινά ελπίζω ότι θα ξεπεράσουμε, με αξιοπρέπεια, την καμπή της οικονομικής και κοινωνικής δυσανεξίας που βιώνουμε. Ενθουσιάζομαι που βλέπω ανθρώπους που δεν το βάζουν κάτω. Επιμένουν αναλώνοντας τις δυνάμεις τους, ψυχικές και σωματικές, για να προσφέρουν ελπίδα.

Τη Δευτέρα, μια τέτοια σύναξη έγινε σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας γιατί μια κοινωνία κρίνεται για τον πολιτισμό της από το χέρι που προσφέρει σαν στήριγμα να πιαστούν, να κρατηθούν οι αδύναμοι κρίκοι. Ωστόσο, η σύναξη που έκανε –πόσες φορές… η πρόεδρος της ΕΛΠΙΔΑΣ, η Μαριάννα Βαρδινογιάννη, αυτή η θαυμαστή γυναίκα που άνοιξε δρόμο για να ακολουθήσουν κι άλλες… ΕΛΠΙΔΕΣ, να φροντίσουν στοργικά μικρούς και μεγάλους, ήταν για κρίκους δυνατούς, υπέροχους, υπερήφανους. Ηταν για να στηριχθούν τα προγράμματα των αθλητών που θα αγωνιστούν στους Special Olympics, Μάρτη 2019, στο Abu Dhabi. Πόσο πιστεύουν αυτά τα μεγάλα παιδιά στις ικανότητές τους. Πόσο θέλουν να φέρουν πίσω μετάλλια, να τιμήσουν την Ελλάδα. Συγκινητικά τα λόγια της καρδιάς τους. Θα αγωνιστούν για να αποδείξουν πως σε ό,τι υστερεί το σώμα συμπληρώνεται διπλά από την ψυχή.

Αλλά τα μεγάλα παιδιά τα ξέρουν όλα, ποιος τα νοιάζεται, ποιος τα αγαπά, συγκινήθηκα βλέποντας τις μεγάλες αγκαλιές που άνοιγαν για να κλείσουν μέσα τη Μαριάννα.

Είναι εύκολο να μάθουμε όλοι τους τρόπους που μπορούμε να μετέχουμε στη γιορτή τους. Να ανοίξουν την αγκαλίτσα τους σε όλους μας.

Υστερόγραφο. Τα Special Olympics Hellas είναι ένα μη κερδοσκοπικό, αθλητικό και εκπαιδευτικό σωματείο με σκοπό να παρέχει σε άτομα με διανοητική αναπηρία ευκαιρίες προπόνησης και συμμετοχής σε αγώνες που βασίζονται καθ’ ολοκληρία στον εθελοντισμό. www.specialolympicshellas.gr

Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου

[dynamic-sidebar id=”post-area-diabaste”]

Προτεινόμενα για εσάς

Οταν το 12 υπερτερεί του 88…

Kon

Σόλωνος… με οκτώ μποφόρ

Kon

Το λάθος

Kon

Των μεν δειλών φόβος…

Kon

Ευδαίμων αμνησία (ΙΙ)…

Kon

Ευδαίμων αμνησία (Ι)

Ελεύθερος Τύπος Newsroom

Ουαί υμίν…

Ελεύθερος Τύπος Newsroom

Ο «εθνικός στόχος»

Kon

Είναι σοβαροί;

Kon