Ελεύθερος Τύπος
ΑΠΟΨΕΙΣ

«Μουσαμάδες» και στην οικονομία

«Γολγοθάς» με πολλά «αγκάθια» για την τρίτη αξιολόγηση

Όλοι ακόμη θυμόμαστε τη θυμηδία που προκάλεσε στην κοινή γνώμη η τελετή εγκαινίων μιας πλατφόρμας του μετρό Θεσσαλονίκης, όπου ξεχώριζαν οι ζωγραφισμένοι μουσαμάδες που απεικόνιζαν τα εκδοτήρια εισιτηρίων.

Πάνος ΑμυράςΓράφει ο Πάνος Αμυράς

Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και στην οικονομία. Η κυβέρνηση ενδιαφέρεται μόνο για τη «βιτρίνα» και στήνει μουσαμάδες προκειμένου να καλύψει την εικόνα που επικρατεί στην αγορά και σε αυτό που λέμε «πραγματική οικονομία».

Δύο είναι τα χαρακτηριστικά παραδείγματα. Το πρώτο είναι η «έξοδος στις αγορές». Το Μαξίμου θριαμβολογεί για την «επιτυχημένη» έκδοση του πενταετούς ομολόγου αλλά εξετάζοντας τα χαρακτηριστικά της κάλυψης προκύπτουν διαφορετικά συμπεράσματα. Το επιτόκιο που τελικώς προσέφεραν οι επενδυτές ήταν της τάξης του 3,6% όταν η Πορτογαλία για τον αντίστοιχο τίτλο πενταετούς διάρκειας δανείζεται με 0,32%, η Μάλτα με 0,3%, η Ιταλία με 1,5%, η Κύπρος με 0,8% και η Σερβία, που δεν βρίσκεται καν στην ευρωζώνη, με επιτόκιο αντίστοιχο του ελληνικού (3,6%). Το ποσό που αναζήτησε το υπουργείο Οικονομικών δεν ξεπέρασε τα 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ και αντιστοιχεί κυριολεκτικώς με «στραγάλια» για τις διεθνείς αγορές. Για αυτό και οι αναλυτές θεώρησαν ως «μη γεγονός» την έκδοση, καθώς δεν έχει ουσιαστικό αντίκτυπο στην οικονομία.

Πρακτικά η Ελλάδα παραμένει εκτός αγορών, το ρίσκο της χώρας τιμολογείται υψηλά και οι μακροχρόνιες εκδόσεις, όπως δεκαετών ομολόγων, παραμένουν στο μακρινό ορίζοντα. Εκτός φθηνής χρηματοδότησης βρίσκονται οι τράπεζες, που με τη σειρά τους αδυνατούν να ενισχύσουν με ρευστότητα επαγγελματίες και μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Η Ελλάδα επί Τσίπρα κλότσησε όλες τις αναπτυξιακές ευκαιρίες και δεν κατάφερε να λάβει ούτε ένα ευρώ από τα προγράμματα ποσοτικής χαλάρωσης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας σε αντίθεση με τις υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης.

Δεύτερο παράδειγμα εικονικής πραγματικότητας είναι η αύξηση του κατώτατου μισθού. Η κυβέρνηση «αξιοποίησε» την περίοδο μέλιτος στις σχέσεις της με την Ευρωπαϊκή Ενωση, λόγω της κύρωσης της συμφωνίας των Πρεσπών και ανέβασε τον κατώτατο μισθό στα 650 ευρώ χωρίς να υπάρχουν οι προϋποθέσεις που θα μετατρέψουν αυτό το μέτρο σε όχημα αύξησης της απασχόλησης και μεγέθυνσης της οικονομίας.

Η αύξηση του κατώτατου μισθού θα αποτύχει γιατί δεν συνοδεύεται από μέτρα μείωσης του μη μισθολογικού κόστους για τις επιχειρήσεις ενώ δεν υπάρχει τραπεζικό σύστημα που θα ενισχύσει τις επενδυτικές πρωτοβουλίες των μικρομεσαίων. Το πιθανότερο είναι να επεκταθούν ακόμη περισσότερο οι ελαστικές μορφές απασχόλησης ενώ το εισοδηματικό όφελος που προκύπτει για τους εργαζόμενους θα εξανεμισθεί την 1η Ιανουαρίου 2020 όταν η μείωση του αφορολόγητου ορίου θα αυξήσει σημαντικά τις κρατήσεις των χαμηλόμισθων. Πιο ορθολογικό για την οικονομία θα ήταν να μειώνονταν οι ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων έτσι ώστε να αυξηθούν εμμέσως οι καθαρές τους αποδοχές και ταυτόχρονα να υπάρχει ένα κίνητρο ώστε να περιοριστεί η μαύρη εργασία.

Ομως η πολιτική κλεψύδρα της κυβέρνησης τελειώνει και αυτό που απασχολεί τους ένοικους του Μαξίμου είναι οι εντυπώσεις και όχι η ουσία. Αλλωστε αυτός που θα κληθεί να διαχειριστεί τη μείωση του αφορολόγητου ορίου θα είναι ο επόμενος πρωθυπουργός και όχι ο κ. Τσίπρας.

Όταν πέσει ο Μαδούρο κάποιοι στην Αθήνα θα τρέχουν μακριά

Ο βρετανικός Τύπος χαρακτηρίζει «ντροπιαστική» για την Ευρώπη την υποστήριξη που δίνει στο καθεστώς Μαδούρο η κυβέρνηση Τσίπρα. Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα της Δύσης που δίνει χέρι βοήθειας σε ένα απάνθρωπο καθεστώς.

Ομως όλα έχουν την εξήγησή τους. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αναπτύξει εδώ και χρόνια ιδιαίτερες σχέσεις με τη Βενεζουέλα ενώ όταν ακόμη το κόμμα βρισκόταν στην αξιωματική αντιπολίτευση ο κ. Νίκος Παππάς, ως διευθυντής του Γραφείου του κ. Τσίπρα, είχε ταξιδέψει στο Καράκας μαζί με τον δικηγόρο Αρτέμη Αρτεμίου, που αργότερα μπαινόβγαινε στο Μαξίμου «κομίζοντας επενδυτικές προτάσεις».

Το βέβαιο είναι ότι όταν θα πέσει το καθεστώς του Μαδούρο από το λαό της Βενεζουέλας, που σήμερα προσπαθεί να επιβιώσει σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, θα αποκαλυφθούν πολλά και θα ανοίξουν αρκετά στόματα αξιωματούχων της χώρας. Και είμαστε σίγουροι ότι τότε θα αρχίσουν να τρέχουν και ορισμένοι εδώ στην Αθήνα.

Ο Πάνος Αμυράς είναι ο διευθυντής του Ελεύθερου Τύπου

Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου

[dynamic-sidebar id=”post-area-diabaste”]

Προτεινόμενα για εσάς

Οι συμμαχίες με τη Δύση και η στείρα άρνηση του ΣΥΡΙΖΑ

Ελεύθερος Τύπος Newsroom

Ο Καραμανλής και η απόγνωση του Τσίπρα

Kon

Οι ζυμώσεις στο ΚΙΝ.ΑΛ. αποκτούν ευρύτερο ενδιαφέρον

Ελεύθερος Τύπος Newsroom

«Δεν χάνει ούτε μία στο εκατομμύριο»

Kon

Αξιολόγηση παντού

Kon

Η οργή της Άγκυρας, τα την ορθότητα της εξωτερικής μας πολιτικήςο καλύτερο σημάδι γι

Kon

Με πυξίδα το Κέντρο

Ελεύθερος Τύπος Newsroom

Μικρή δεν είναι η Ελλάδα, ο ΣΥΡΙΖΑ μικραίνει

Ο Τσίπρας έμεινε μόνος με τις προφάσεις του

Kon